Büyük Çuvalladım Ne Yapmalıyım?

Arkadaşlar kütüphaneye gidiyorum dershane kütüphanesi herkes kendi masasında ders çalışıyor serbest. Bir kız var benim arka masamda oturan ben ona bir aşık oldum kalbim kimseyi görmez aklım çalışmaz kulağım sağır dilim konuşmaz oldu. Uğruna yazdığım şiirler kağıtlara sığmaz oldu. Onu düşünerek siirler yazdım kalbimin en aydınlık köşesinden o kadar aşık oldun. Neyse Ben buna hoşlandığımı belli etmek için ara sıra göz göze gelmeye falan çalışıyorum 2 hafta falan böyle belli etmeye çalıştım işte. Neyse birgün bu fark etti bir şey mi oldu dedi ama sessiz dedi kütüphanede olduğumuz için. Bende sessizce bir şey olmadı dedim hemen önümü döndüm çok utanmıştım. Yüzüm kıpkırmızı olmuştu muhtemelen oda bunu fark etti. Neyse 1 saat geçti ben hala kıpkırmızı bu gitmek için masadan kalktı giderkende yanıma geldi bir şey mi oldu dedi. Diyemedim ona orada ona aşkımdan kitap okuyanadigimi , ders calisamadigimi onu düşünerek karaladigim siirleri diyemedim onaaaa. bir şey yok dedim. Ama iş işten birkere geçmişti bir şey vardı kendimi mahcup hissettim artık söylemelimiydim. Neyse geri gelmesini bekledim 1 saat geçti 2 saat geçti gelmesini bekledim uğruna beklediğim zamanın geçmesini bekledim. Sonunda gelmişti kalbim kıpır kıpır olmuştu içine sığmıyordu zira 3-4 saat önce yanıma gelip benle konuşmuştu. Neyse yoklamaya adını yazdı yerine oturdu. Hazırladım kendimi ama kalbim alev alev sanki yerinden çıkacak. Sadece 4 adım uzaktaydı ama o 4 adım 4 yıl gibiydi neyse toparladım kendimi gittim yanına zira bir açıklama yapmam gerekiyordu o kadar rahatsız edecek şekilde attığım bakışların bir açıklaması olmalıydı eğer açıklama yapmazsam onun gözüne baktığım her an bir sebep bulmam gerekecekti. Gittim yanına dedim. " -Müsait misin"
-Evet. Dedi
- Yukarda biraz konuşabilir miyiz, kantinde. Tabi sen istersen. Dedim.
-Tamam. Dedi.
Telefonunu aldı kalktı masadan, ben ise önünden gitmek istemedim çünkü ayıp olacağını düşündüm onu ben çağırmıştım önden gitmemem gerektiğini düşündüm yan yana gideriz düşündüm