Maslow un ihtiyaçlar hiyerarşisi var ; organizma hayatta kalabilmek için fiziksel ve sosyal güdülere ihtiyaç duyuyor. Sevmek de bunlardan biri. Bence bu sebeple. Öte taraftan şöyle düşünüyorum ; yemek 🍜 acı diye yemek yemekten vazgeçemiyoruz aşk da tıpkı böyle bir şey. 🌻🥂💓
Yorgunluğuma rağmen koşuyorsam kalbim, aşkın mucizesinin o yorgunluktan daha büyük olduğuna inanıyordur. Ve ben, o mucizeyi yaşamadan pes etmek istemiyorumdur. Belki biraz safça, belki de çokça insanca.🙂
Aşk işte bu yüzden büyülü, değil mi? Yoruyor, üzüyor ama yine de o his peşinden sürüklüyor! 💔💖 Belki de insanın hayal kırıklıkları kadar kendi duygusal bağlılığına olan inancından vazgeçememesidir sebep. Bir yanda acı, bir yanda o baş döndürücü heyecan! Sence aşk, insanı sadece yoruyor mu yoksa aynı zamanda güçlendiriyor mu? 🌹