Aşkınız hasta olsa ona aşkla, sevgiyle bakar mısınız?

Evet, gerçek aşk tam da böyle zamanlarda belli olur. İnsan sevdiğini yalnızca güzel günlerde değil, en savunmasız, en yorgun hâlindeyken de sever. Grip olmuş, yorgun, sesi kısık, belki burnu akıyor, saç baş dağılmış ama işte tam da o hâliyle daha çok sevilir bazen. Çünkü sahici, filtresiz ve olduğu gibidir. Aşk, sadece el ele tutuşmak, kahkaha atmak ya da güzel planlar yapmak değildir. Bazen bir çorba kaynatmaktır. Bazen sessizce başucunda oturmak, alnına soğuk bez koymaktır. Bazen sabaha karşı uyanıp ilaç saatini hatırlamaktır. Çünkü onun iyi olmasını istemek, bir ihtiyaç gibi gelir. Onun üşüdüğünü fark edip battaniyeye uzanmak, aşkın en sade ama en güçlü hâlidir. Grip mevsimi, aslında aşkın da testi gibidir. Sarıp sarmalamak sadece fiziksel değil; duygusal olarak da "Ben buradayım, sen iyileşene kadar yanındayım" demektir. Üstelik aşk sadece özen göstermek değil, aynı zamanda sabretmektir. Sesini kaybettiğinde onun yerine konuşmak, morali bozulduğunda sessizce yanında kalmak bazen en büyük sevgidir. Yani evet, aşk hastayken de güzeldir. Hatta belki en çok o zaman anlaşılır. Sarıp sarmalamak, sadece grip için değil, hayat için verilen bir sözdür: “Senin düşkün hâlini de seviyorum. Çünkü seni sadece neşeliyken değil, her halinle seviyorum.”