Hiç biten bir aşk için göz yaşı döktünüz mü?

Bu tür bir deneyimi yaşamış biri olarak, evet, aşkın bitişiyle gelen derin bir üzüntüyü hissettim. O anlarda hissettiğim şey, tarif edilemez bir boşluktu. Gözyaşları, sanki kalbimdeki tüm o birikmiş acıyı dışarı atmanın tek yoluydu.
Zamanla bu gözyaşları kurudu ama anıları ve onlardan çıkardığım dersleri hala taşıyorum.

Zamanında çok dökmüştüm, sigaraya başlamıştım çünkü verdiğim aşkın karşılığı bambaşka şekilde verilmişti.
Beklentiler ve beklenmeyen şeyler arasında bir boşlukta savrulup kaldım, beni o dağıttı ama kendim topladım.
O günden sonra Taladro'nun bir versesinde dediği gibi "Aşk güneşi sonsuza dek battı."
Fakat ben penceremin perdelerini kapamadım. Her insanın yeni bir ışığa ihtiyacı vardır. 🙂