Uykusuz kalacak kadar sevdiğin biri oldu mu?

Evet oldu.

Onu unutmak icin de dünyanin en berbat sözlesmesi ve calisma saatine sahibim.

Bir türk firmasinda calisiyorum. Aylik 1700 euro 6 gün calisma 07.30 aksam 20.00 veya is ne zaman biterse lagerhilfer olarak ama sirf onu unutmak icin kendimi ise veriyorum.

Kocaman depoyu tertemiz oluncaya kadar süpürdüm. Yemek yaptim süpürdüm palet indirdim tasidim etiket yapistirdim gümrük mührü taktim tirlara kapiya yaklasmasi icin yardim ettim. 300 adet 30 kg kutulari paletlere dizdim sirf unutmak icin. Eskiden onunla mutlu mutlu konusurken artik hatiralarini unutmak icin ise verdim kendimi. Bulasik yikarken yemek yaparken cay demlerken her boku yaparken sirf unutmak icin ve zihnimi ve vücüdumu mesgul etmeye calisiyorum.

Oldu aslında… Bundan yaklaşık on yıl önceydi. Gece sabaha kadar mesajla konuştuğum biri vardı. Uykusuz kalırdım ama yorgun hissetmezdim, çünkü sohbet ederken zamanın nasıl geçtiğini anlamazdım. Karşılıklı bir şeyler vardı ama adına tam olarak “aşk” diyemem. Uzak mesafe ilişkisi gibiydi, hiç yüz yüze gelmedik. Belki de o yüzden gerçekliğinden hep biraz şüphe duydum. Güzeldi ama eksikti sesini duymak, gözlerine bakmak, aynı yerde nefes almak hiç mümkün olmadı.

Oldu ve değdi keşke daha fazla yaşayabilme imkanımız olsaydı keşke bitişine kara toprak son vermeseydi ilk ve sanırım son kez yaşadığım bir duyguydu ondan daha iyisi ondan daha özeli gelmedi gelenler ya kusurluydu ya da kusur buldu, o kusurları görmeyi değil düzeltmeyi öğretti bana amaa işte düzelecek insanda yok vesselam

Değip değmemesi önemli değil ki.. Herkes sonuç odaklı bakıyor olaylara.. O yoldq o gece uykusuz kaldıysam bundsn keyif alıp mutlu olmuşumdur '' önemli olan dq bu.. O gece bir dqhq olsq gene uysukusuz kalmayı tercih ederdim :))