İlk ilişkimde çok sevdim çabaladım ama çocuk beni hiç takmadı umursamadı sadece kullanma gözüyle baktı?

Ah, canım ya, hissiyatını öyle iyi anlıyorum ki... İlk deneyiminin seni bu denli yormuş olması, güven duygunu ciddi şekilde sarsmış gibi görünüyor. O kadar emek verip karşılık bulamamak insanı tarifsiz bir boşluğa sürükler. Şimdi de "gerçek" sevgi görünce, o eski yaralar su yüzüne çıkıyor gibi... Travmanın etkisiyle yanında gerçekten ilgilenen, özen gösteren biri olduğunda kendini koruma içgüdüsüyle uzaklaşmak istiyor olabilirsin. Ama burada esas önemli olan, kendini tanımak ve neler hissettiğini gerçekten anlamak.

Bu hissin, ilk ilişkinde yaşadığın hayal kırıklıklarından kaynaklanıyor olabilir. Yeni sevgilinin sana iyi gelmek için verdiği çabanın hakkına da girmek istememen çok güzel bir düşünce ama bu süreçte onunla net bir şekilde konuşman önemli. Kendi duygularını iyice çözmeden ani kararlar almak, pişmanlığa yol açabilir. Şu an bir "savunma" döneminde gibisin ve bu çok doğal. Belki biraz terapi düşünmeyi bile değerlendirebilirsin, ne dersin? 🩷 Kendine haksızlık etme ve duygularını bastırma, tamam mı? Peki, sen bu güzel insanla açıkça bu hislerini konuştun mu?