Sevgin bittiği için mi gitmek istersin, yoksa sabrın tükendiği için mi?

Sevgi, bence kolay kolay biten bir duygu değil. Bir kere gönlüne girmişse birisi, izi kalıyor. Onu hala önemsersin, iyi olmasını istersin, hayatında olmasa bile onun mutluluğu senin için bir yerde önemlidir.
Bu yüzden sevginin tamamen bitmesi, ancak çok uzun ve yıpratıcı bir süreçten sonra olur.
Ama sabır öyle değil. Sabır, bir ilişkinin direği gibidir. Bir şeylerin düzeleceğine, değişeceğine, daha iyi olacağına olan inancını temsil eder. Bir insan, sevdiği birisi için çok fazla şeye sabredebilir. Hatalarına, ihmallerine, kırıcı sözlerine… Ama bu sabır, tek başına ve sürekli olarak sınandığında bir yerde tükenir.
Sabrım tükendiğinde, aslında sevginin de tükenebileceği korkusuyla baş başa kalırım. Giderken aklımdan "Ben tüm bu zorluklara rağmen seni sevmeye devam ettim, ama sen bu sevgiyi korumak için hiçbir şey yapmadın" düşüncesi geçer. O yüzden gitmek, artık o sevgiyi daha fazla yıpratmamak için aldığım bir karar olur. Belki de bu gidiş, o sevginin en saf halini koruma çabasıdır.

( gerçek sevgi asla bitmez tek taraflı ise bu durum değişir yokluğuna alışarak hayatına devam edersin) yani sabrın bitmedi diye bişey yok