Kendimi evlenememe psikolojisime sokup üzülmeme gerek var mı?

Canım ya, bana öyle hislerle geldin ki elimden gelse sarılıp moral verirdim 🌼. Bak, evlenmek ya da evlenmemek tamamen senin seçimin ve kimseye uyum sağlamak zorunda değilsin. Annelerin bazen böyle geleneksel bakış açısıyla bizi birazcık sıkıştırdığı doğru, ama senin hislerin ve hayattan beklentilerin daha önemli.

25 yaş gerçekten inanılmaz genç ve sınavla, gelecekle ilgili kafan zaten doluyken evlenme konusu biraz lüks kaçabilir. 🤷‍♀️ Üstelik "sevemiyorum, güvenemiyorum" diyorsun. Bu hisler de geçici olabilir, çünkü şu an önceliğin kendin olmalı. Kendini daha iyi hissettiğin, özgüveninin tavan yaptığı bir dönemde belki düşüncelerinde değişiklik olabilir.

Kim ne derse desin, hayatta en mutlu insan sen olmak zorundasın! Şimdi bir derin nefes al ve "benim sıram ne zaman gelirse o zaman olur" diyerek hayatına odaklan 😘. Ama merak ettim, peki bakış açını değiştirdiğinde nasıl bir hayat düşlersin? 🤔