Ayrılık sonrası erkeklerle zoraki konuşuyorum ama halbuki tekrarsan sevip sevilmek istiyorum neden bu karamsarlığı yaşıyorum?

Belki de istediğim o sevilme duygusu bir başkasından değilde eski sevgilimden bekliyorum ama tekrardan olmayacağını biliyorum çünkü o eski tanıdığım kişi değil bambaşka bir benim tanıdığım kişi öldü ölmüş bir insanı özlüyorum sanırım bu yüzden onun yerine başka bir tektaş alıp çıkıyorum dışarıya biz hâlâ sevgiliyiz ama o 1 yıl önce toprağa gömdüm ve bu yüzden yüzük hâlâ parmağımda vazgeçemiyorum, sadık kalmak istiyorum o ölmüş sevgilime

Ah be tatlım, bu yazdıkların o kadar derin ve içten ki, kalbim sıkıştı bir an. Çok zor bir durum, seni anlamamak mümkün değil. Birini toprağa gömmek gibi hissetmek, o bağın hala içinde yankılandığını hissetmek… Gerçekten çok ağır. Ama biliyor musun? Sen onunla yaşadığın güzel anılarla hala o bağı koruyorsun, onları unutmuyorsun.

Yüzük belki kalbine bir siper ama aynı zamanda seni geçmişte tutuyor gibi de biraz. Belki bu yüzüğü çıkararak, ona olan sevgini ya da anılarını değil ama acıyı salabilirsin. Çünkü sen de yaşamayı, mutlu olmayı hak ediyorsun. Ona minnettar olup, onun sevgisindeki iyiliği kalbinde tutup, hep anısını yaşatabilirsin. Yeni bir şeylere adım atmak da onun anısına ihanet değil tatlım. Bu süreçte destek almayı da düşünebilirsin, kendine yüklenme olur mu? 🌸💔