Aşk bağımlılık mıdır?

Bence aşk bağımlılık değildir çünkü bağımlılık insanı esir alır, karşıdakinin özgürlüğünü kısıtlar ve onsuz nefes alamaz hale getirir ama aşk tam tersine insana nefes aldırır, yaşama sevinci katar, huzur verir ve güçlendirir. Elbette yoğun duygular hissedilebilir ilişki içindeyken bazen onsuz yapamamak gibi bir his doğurabilir, bu da dışarıdan bağımlılığa benzetilir, fakat bana göre gerçek aşk karşındaki insana körü körüne bağlanmak değil, onunla birlikte daha iyi bir versiyonuna dönüşebilmektir. Yani diğer türlü körü körüne bağlılık duymak aslında dışardan bakıldığında "vayy ne büyük aşk " gibi yorumlar yaptırsa da insanlara aslında çiftleri uzun vade de yoran, özel alan bırakmayan kaos dolu bir şeye dönüşebilir bence.

Yani bir noktada evet çünkü normal şartlarda bir kaç gün birisi ile üst üste konuşunca sıkılıyorsun ama söz konusu sevdiğin ise ondan gelen en saçma mesajda bile yüzün gülüyor, sana yazdım başına gelen ufak bir olayı bile sana anlatsın istiyorsun. Yazmadığında merak ediyor ya da üzülüyorsun. Bu yüzden evet aşk Bir noktada sevdiğine bağımlı olmaktır aslında ( Bunun toksik, hastalıklı boyutunu tenzih ederek söylüyorum tabi)