Benim için sebepsiz yere ayrılık istemek diye bir şey yok. Eğer içimde böyle bir düşünce doğuyorsa mutlaka bir şeyler beni yormuş ya da rahatsız etmiştir. Belki küçük şeylerdir, belki dile getirilmemiştir ama altında mutlaka bir sebep vardır. Gerçekten duygularım bitmişse de bunu kırmadan, incitmeden, güzel bir şekilde söylerim. Çünkü bana göre ilişkiye başlarken olduğu gibi bitirirken de samimi ve dürüst olmak gerekir.
Hiçbir sorun yokken ayrılmak diye bir şey yok aslında. Bir sorun veya sorunlar illaki vardır fakat dile getirilmeyip içine atılmıştır veya bir çok kez problem olduğu belirtildiği halde karşı taraf anlamamakta ısrarcı davranıp öz eleştiriden yoksunca davranmıştır. Bir raddeden sonra da insan tükenir, yıpranır. En çok anlaşılmamak yorar insanı o da sessizliğe sürükler ve artık hararetli tartışmalar yerine kendini inceldiği yerden kopsun o zamana evrilir.
Evet sevginin solduğu nefretin ve duygusuzluğun körüklendiği durumlardır bende olmadı ama karşı taraftan gelen nefret ve soğukluğu hissetiğim oldu ne diyiebilirsin ki
Bazen hiçbir sorun yokmuş gibi görünse de içimizde bir şeyler eksik ya da farklı hissedebilir. Bu, mutlaka gerçek duyguların bittiği anlamına gelmez ama belki ilişkinin bir noktasında sıkışmış hissetmişsindir. Kendini dinlemek önemli, çünkü bazen bu his, bir değişim ya da kendini sorgulama ihtiyacından kaynaklanabilir. Peki, hiç bu hislerin sebebini detaylıca düşündün mü? 💭❤️