Sevgili diye sarıldığınız kişi nasıl biri çıktı?

Solmuş güllerden toplardım umut,
rüzgârın savurduğu yapraklara fısıldardım ismini.

Göğsümde büyüyen sessizlik,
bir göl gibi durgun, bir deniz gibi derin…
Belki de kendime dönerim,
belki de bir gün,
o bahçenin kapısını yeniden aralarım.

Resim ne güzel çizilmiş. Sen mi çizdirdin yapay zekaya? Kadınlardan ziyade gerçekten de insanların tutunmayı arzulayacağı tekinsiz ancak bir o kadar da asil görünen güçlü bir motif. Görseldeki kadınsa, belki de bizi yansıtıyor. Tutkuyla sarıldığımız, hayalini kurduğumuz o iradeye karşın sahip olduğumuz hassas benliğimiz.

Şu an için kimseye tutunmadım bu yüzden ne çıktığı konusunda bir şey diyemem ama genelde insanlar tanıdıklarına sarıldığı için Cennet sandığında cehennem Kurtuluş sandığında esaret bulurlar iyi tanımak önemli