Birine güvenmek için aşk yeterli midir?

Aşka güvenmek idealdir, ancak hayat doğrusal veya barışçıl bir yol değildir, büyümek ve ilerlemek için aşamalar ve durumlar yaşamalıyız, boşuna yaratılmadık, iyiyi kötü, istikrarlıyı istikrarsız, anlaşılmak veya anlaşılmamak, gerçeğimizde algılanmak veya kimsenin bizim gerçeğimizi anlamadan yanıltıcı bir şekilde görülmek için deneyimler yaşamalıyız. Güven asil bir duygudur, ancak güvenmek için görünüşlerin ötesini nasıl göreceğimizi ve nasıl esnek olacağımızı bilmeliyiz. Aşka güvenmek ruh için bir huzur ve istikrar işaretiyse, bunun tersi kendi üzerinde daha iyi çalışmanın ve gerçekleri daha iyi algılamanın ve egonun yanılsamalarını yıkmanın bir yoludur çünkü güven yolu rahatlık ve geri çekilme ile yapılmaz, yaşam testleri, şüpheler, geri dönüşler ve iç gözlemler gerektirir. Aşka doğru yürümek sadece insani değil, ilahi bir şeydir, her şeyden önce yaratılışı karmaşıklığıyla tanımak, kendini yargıç sanmadan ve yanılmaz bir mantıkla, hayatın ne rezervleri ne de kaderi olduğunu bilmeden, sürekli yürümek zorundayız, bazen rahatlıkla, bazen zorlukla, bazen berraklıkla, bazen belirsizlikle, bazen bollukla, bazen de cesaretle.

@Zevkli__Temaslar Evet, kusura bakmayın, düşüncelerimi ikinci bir yoruma ekliyorum. Bu görüşü belirtmemin sebebi, güvenin uzun bir yol ve uzun vadeli bir iş olduğunu düşünmem.