Sanal ilişki hakkında. çok mu duygusuz gerçekçi bi insanım? ya buluşunca uyuşmazsak?

sanaldan biriyle tanıştık ilk başta normal bir insandı benim için öylesine konuşuyordum. sonra hayata ilişkilere arkadaşlıklara bakıç açımız, olaylara tepkimiz, kişiliklerimizin çok aynı olduğunu fark ettim ilk kez böyle bi erkekle tanışınca heyecanlandım daha ilgili konuşmaya başladım tabi. mesajlaşıyoruz ama sürekli gülümsüyorum kalbim tekliyo gerçekten etkileniyorum. sonra kendisi bana açıldı ortamı mahvetmek istemedim benim de duygularım var (var galiba..) ben de ondan hoşlandığımı söyledim sevgili olduk yani. daha 2 hafta falan olmuş benimle gelecek hayal ediyor ilk sevgilisiymisim ilk kez boyle hissetmiş (yalan demeseniz iyi olur çünkü o samimiyeti hissediyorum bence iyi bir çocuk gercekten) ben de seni seviyorum ama hayatımdaki doğru kişi demek için çok erken dedim. aşırı alındı haklı herhalde ama ben de çok haklıyım. hayatımın aski dogru insan falan.. boş biraz bana gore. ve daha ilk zamanlardan bunları konusmak beni çok bunalttı kapana kısılmış hissettim. AMA BANA O KADAR IYI DAVRANIYOR KI haksız olsam bile guzelce konusuruz duzeltiriz saglıklı şekilde tartışırız özrümüzü dileriz.. asla manıpule etmiyo hatta cocuk o kadar iyi ki ben onun yanında daha manıpuleci kaldım ahahah. bilmiyorum şimdi kızlar efendi erkek sevmiyor demeyin ama yüz yüze görmediğim bir insana nasıl bu kadar bağlanabilirim oldu ki ayrıldık hayatım mahvolur ben çok üzülürüm çok mu bencilim? geçmişten ders aldım kimseye hızlı bağlanmamak hemen askim her seyim dememek gerektıgını dusunuyorum.

bir de reelde gorüşmedik yani belki kimyamız boyumuz boyumuza tutmaz ne bileyim bunlar da önemli şeyler ama gidip çocuga böyle diyemem. hem seviyorum hem de böyle soru işaretlerim var allah aşkına daha buluşmadan etmeden böyle aşık mı olunur çok korkunç

(cocugun kotu bi niyeti olmadıgına eminim iyi biri lütfen oyle saçma seyler yazmayın)