Birini sevip evlenecek raddeye gelebilmeniz için en büyük sebebiniz ne olurdu?

Karşımdakiyle susarken bile rahat edebilmek. Yani sürekli konuşmak zorunda hissetmemek, rol yapmamak. Bir de zor zamanlarda kaçmayıp yanımda duracağını bilmek. Sevmek yetmez, aynı yöne bakabilmek lazım. Beni kendim gibi hissettiren, yargılamayan biri olmalı. Lafı değil, davranışları tutarlı olan biri. Para, dış görünüş falan bir süre sonra anlamını yitiriyor. En büyük sebep huzurdur bence. Sevilip de huzursuz olmak var, sevilmeyip huzurlu olmak var. Hangisini seçerdim? Huzuru.