Çevrenize “O benden asla vazgeçemez, beni unutamaz ki” diyen eski sevgilinize ne cevap verirdiniz?

“Beni unutamaz ki, benden asla vazgeçemez” diyen bir eski sevgiliye vereceğim cevap çok net olurdu. Çünkü bir zamanlar birinin hayatında önemli olmak, sonsuza kadar özel kalacağın anlamına gelmez. İnsan sevdiği kişiden bile zamanla uzaklaşabilir, hele ki o kişi ona zarar verdiyse ya da değer vermeyi başaramadıysa. Unutmak, bir anda olmaz. Ama kırılmak, hayal kırıklığına uğramak ve defalarca görmezden gelinmek insanın içindeki sevgiyi yavaş yavaş yok eder. Ve bir noktadan sonra o bağ kopar. Artık ne ses aynı etkiyi yaratır, ne bir mesaj heyecan verir. Çünkü insan, kalbini korumayı öğrenir. Birinin hâlâ “beni unutamaz” demesi, belki de onun kendini avutma şeklidir. Çünkü gerçekten unutulan biri, sürekli bu kadar emin konuşmaz. O güven, içten içe hâlâ unutulmadığını uman bir egonun sesidir. Ben böyle birine sadece şunu derdim: “Unutulmaz olduğunu sanmakla, gerçekten unutulmamak aynı şey değil. Sen artık benim için bir anıdan ibaretsin. Güzel ya da kötü fark etmez, sadece geçmişte kaldın. Ve ben orada yaşamıyorum artık.”

Özellikle kadınların yorumlarını okuyunca içim bir tık daha acıdı.
Sevmenin tarifi herkese göre bu kadar gerçekten değişik olabiliyor mu şaşırıyorum.
Şu an tanıdığım bir kadın arkadaşımla bir taraftan yazışıyorum arkadaş olarak ve bana şunu diyor “ Geçmişi hiçbir zaman için unutulmayacak hafızada kalacak”. Bunu diyen kadın 39 yaşında. Buradaki yorumları okuyunca onun soylediginin tam tersi. Onun ne yaşadığını ne kadar yoğun yaşadığını mesela ben biliyorum ama buradaki insanlar ne yaşadı da ardıma bile bakmam esamesi okunmaz pardon tanıyamadım vs Şekilde bana göre duygusuzca konuşabiliyorlar
Gerçekten karşı cinsle yaşanan ilişkinin duygusal kısmı ağırsa yani kısaca laylaylom bir ilişki değilse unutulabilmesi mümkün değil gibi geliyor bana.