Kafama göre birini bulmak niye zor?

Derin düşünen, duygularını yoğun yaşayan, her ayrıntıyı hisseden biriysen, herkesi “yeterli” bulamaman çok normal. Sen sıradan değilsen, sıradan biri seni tatmin etmez. “Herkes var ama kimse yok gibi.” dediğin o his, buradan gelir. Eskiden ilişkiler emekle, güvenle, sabırla kurulurdu. Şimdi çoğu insan hızlı tüketiyor, hemen vazgeçiyor. Sen hâlâ “gerçek” birini ararken, birçok kişi rol yapıyor. Bu yüzden denk gelmesi zorlaşıyor. Kafama göre biri derken aslında aynı dünyada yaşamak istiyorsunAynı şarkılarda gözün dolsun. Aynı sessizlikte huzur bul. Aynı şeylere incin. Ama bu tür bir denklik sadece “rastlamakla” değil, zamanla olmakla da olur. Bu denklik aniden gelmeyebilir. Bazen hayat seni o “kafama göre” biriyle tanıştırmadan önce olgunlaştırır. Önce yalnızlığı tanıtır, kaybı, beklemeyi, sınanmayı… Sonra getirir karşına, hiç beklemediğin anda...

Sen nereye nasıl bakacağın konusunda hata yapıyorsun, o yüzden zor geliyor. Aslında bulursun ama bulmak önemli değil, bulduğun kişinin sana ilgisini olması önemli.