Sizce yaptığım şey affedilemez mi?

Beş yıllık bir ilişkim vardı ve ben üniversiteye okumaya gittim. Dışarı çıkıp yeni insanlarla takıldığım için sevgilim sürekli benden ayrılıp “soytarı” diyordu. Beş ay boyunca hep terk ediyordu beni ve benim yalvarmalarım sonucu geri barışıyordu, sonra tekrar bırakıyordu. Bana iğrenç davranıyordu ve değersiz hissettiriyordu.

En son ayrılığımızda beni artık sevmediğini kendine yeni hayat kuracağını beni istemediğini söyleyip numarasını değiştirip beni her yerden engelledi. Gurursuz musun sülük gibi yapışma bırak peşimi diye aşağladı ve gururumu ezdi. Yanına gitmek istedim, “bok gibi ortada bırakırım seni, gelme” dedi. Ona bankadan para göndererek bile ulaşmaya çalıştım ama asla ulaşamıyordum.

Bir ayın sonunda, bana karşı duyguları olan en yakın arkadaşımın kardeşine şans verdim. Mutlu olmak istedim sadece ve konuşmaya başladık. 12 gün sürdü sadece, ve aramızda onun ısrarları ve istemeleri sonucunda cin*sellik oldu. Uzun süreceğini düşünüyordum ve beni sevdiğini söylüyordu. Güvendim ve inandım. Sonra profil fotoğrafı koymak istedi ve eski sevgilim fotoğrafı görüp tehdit etmeye ve kıyameti koparmaya başladı.

Sonra bana, beni beş yıl boyunca aldattığını söyleyip bir kadınla üstsüz fotoğraf attı. Dünyam başıma yıkıldı. Günler sonra onu arayıp hesap sordum. Bana arkadaşlarıyla Batum’a gittiği bir gün arkadaşlarının onunla erkekliği üzerinden dalga geçtiğini, sadece kadınla fotoğraf çektirip asla dokunmadığını, koltukta bir şeyler izleyip içki içtiğini tek başına ve kadının konuşmaması için fazladan para verdiğini söyledi. Ailesi, kardeşi, ben, sevdiği herkesin canı üzerine çok büyük yeminler etti.

Doğum günü için beni yanına çağırdı. Ben de en yakın arkadaşımı ve kurduğum hayatı silip ona güvenerek gittim. Evime gidiyordum çünkü orası ait olduğum yerdi ve böyle hissediyordum. Hiçbir şey umurumda değildi. Karşımda bambaşka bir insan vardı: anlayışlı, sevgi dolu, harika biri. Bana beş yıl sonra ilk defa telefon şifresini verip bu ilişkiyi düzeltmek istediğini, beni yine bırakmayacağına dair sözler verip yeminler etti. Köpek gibi pişmandım ve suçluluğu, yaptığım şeyin büyüklüğünü, kendimi nasıl unutup böyle davrandığımı kaldıramayıp intihar bile ettim.

Bana hep bunlar geçecek seni asla bırakmam bak gerş geldim birdaha söz asla bırakmayacam dedi aylarca. Ben pişmanlıktan ve suçluluktan eskisi gibi olmayacağını düşünerek bırkamaya çalıştım asla izin vermedi. Ne yaptuysam asla bırakmadı ve kendini defalarca kanıtladı bana.

Bunlar dört ay önce oldu. Ve bu dört ayda bana eskiden olduğu gibi, hatta daha da kötü davranmaya, hakaretler etmeye başladı. Beş sene ona hep sadık kaldım ben. Şimdi birden artık yapamadığını, bununla yaşayamacağını söylüyor ve gitmek istiyor. Bunları yaptığım için bana “orospu” olduğumu, hayatım boyunca erkekler tarafından kullanılacak bir meze olduğumu, eğer canı sıkılırsa alkol sonrası gelip beni sadece kullanacağını söylüyor.

“Yapmayacaktın,” diyor.

“Benim tanıdığım kız yapmazdı.

Sen bize ve kendine ihanet ettin.

Erkeksiz yapamadın mı?” diye sürekli üstüme geliyor.

Bana abartısız 50 kereye yakın “orospu”, “şıllık”, “fahişe” deyip durdu. Ona iki gündür köpek gibi yalvarıyorum. Çok seviyorum onu ama ilk defa bu kadar kesin konuşuyor. Artık beni sevmediğine kardeşinin üzerine yemin ediyor. Benden iğrendiğini söylüyor.

Ben ne yapacağımı bilmiyorum.

Gerçekten de o potansiyele sahip bir kız değilim ben ve beni çok iyi tanıyor.

Bu yüzden kaldıramıyor.

Kendimi nasıl affettirip, nasıl kanıtlayacağım bilmiyorum.

Napacağımı bilmiyorum ben gerçekten öyle bir kız değilim.