Bazen biriyle hiç kötü anım olmamasına rağmen için hep bir mesafeli , Şüpheli kalıyor bu ısınamak sebebi ne olabilir?

Ortada hiçbir kötü anı ya da olumsuz bir yaşanmışlık olmamasına rağmen içsel bir mesafe hissedebiliriz. Bu durum oldukça doğaldır ve illa ki somut bir nedeni olmayabilir. Geçmişte yaşadığın ve çözümleyemediğin bir deneyim bu kişiyi görünce bilinçdışından tetiklenmiş olabilir.

Daha önce yaşadığın hayal kırıklıkları ya da ihanetler, farkında olmadan “içsel bir alarm sistemi” oluşturmuş olabilir. Bu sistem seni yeni insanlara karşı temkinli ve tetikte tutar.
"Biri beni geçmişte incittiyse, başkası da yapabilir." düşüncesi bilinçdışında çalışır. Bazen bilinçli olarak fark etmediğin bazı mikro tavırlar, vücut dili, çelişkili ifadeler sana “bu kişiye dikkat et” sinyali verebilir. Beynin bu küçük işaretleri bir araya getirip sana “mesafeli ol” diyebilir. Yani aslında kafan değil ama içgüdülerin “temkinli ol” diyor olabilir. İnsanlardan yüksek beklentin varsa (sadakat, netlik, samimiyet gibi) karşındaki küçük bir belirsizlik bile seni uzaklaştırabilir.
Belki kişi yanlış bir şey yapmamıştır ama senin iç dünyanda onun “tam güvenilir” kategorisine girmesi zordur. Bazı insanlar bilinçli ya da bilinçsizce duvarlar örer. Çünkü bağ kurmak, sonra kaybetmekten daha çok acı verir. Bu yüzden kendini korumak için ilk andan itibaren hafif bir soğukluk veya şüphe duygusu doğabilir. Eğer zaman zaman kendi iç sesine tam güvenemiyorsan ya da “ben insanlara fazla güveniyorum” korkusu taşıyorsan, bu da dış dünyaya karşı mesafe yaratır. Bu, senin dışarıyla değil, içsel güven duygunla ilgili olabilir. İçinde böyle hissetmen, yanlış kararlar verdiğin anlamına gelmez. Aksine, kendini koruma mekanizman çalışıyor demek olabilir. Ama bu durum sürekli hale gelip seni yalnızlaştırıyorsa, biraz yavaşlayıp kendine şunu sorman iyi olabilir.
“Ben mi herkesi şüpheyle yaklaşıyorum, yoksa gerçekten hissettiklerimin bir sebebi var mı?”