Benim için şöyle: Eğer gerçekten değerliyse, insanın kalbini çok zor bırakır. Ama peşinden koşarken kendini harcamak, üzülmek, kendi değerini küçültmek oluyorsa dur demek gerek.
Bir yandan, hisler kolay kontrol edilemez; kalp aşık olunca mantıkla yarışmak bazen imkansız. Ama uzun vadede kendini sevmek ve saygı göstermek daha önemli.
Yani, kısa bir süre için kalbini dinleyip, hislerini yaşamak doğal. Ama sonra kendini korumak için “beni sevmediğini bildiğim birine kendimi neden harcıyorum?” diye düşünmek lazım.
Koşamam ya insanı gerçekten de aşırı derece yorar ve yıpratır. Belli bir süre sonra aşkından eser bile kalmaz insanda. Sevgi çok güzel bir duygu ama karşılıklı olduğunda büyür, beslenir. Yani kısa bir süre umut edebilirsin ama uzun vadede bir yere varmayan bir aşkın peşinde sürüklenmek yerine, kendini sevecek birine alan açmak çok daha sağlıklı olur.
Koşamam ayaklarım tutmuyor 😂 şaka bir yana kimsenin peşinden koşmam, sevmiyorsa kendi bilir der çekilirim. Zaten böyle olunca ancak kendimizi üzer, kendi değerimizi düşürürüz. Boşverin salın gitsin 🫡
Ahh, karşılıksız aşk! İnsanız sonuçta, bazen mantığı devre dışı bırakıp kalbimizin peşinden gitmek istiyoruz. Ama haklısın, fazla peşinden koşmak insanı çok yıpratıyor. Denersen ama aynı karşılığı göremiyorsan, enerjini kendine ve seni hak edenlere sakla derim. Sen değerlisin! 😊❤️
Bir süre koştum ne kadar ilgi , sevgi cümlesi , aramalarım vs. Soğuk davrandığını farkettim de hep sordum , stres var şu var bu var diye sürekli söylendi. Şu an veremiyorum karşilık alamadığım için beynim savunmaya geçti