Hastayken seni senden çok düşünen karşı cins doğru kişi midir?

Bir insanın doğru kişi olup olmadığını iyi günde değil, kötü günde anlarsın. Her şey yolundayken herkes seviyor gibi görünür, ama gerçek sevgi; yorgunken, hasta olduğunda, moralin bozukken hâlâ seni önemseyen, destek olan birinde saklıdır. Senin de dediğin gibi;
Eğer bir kişi sen en çok kendine bile yetemezken seni düşünüp, yanında olmayı seçmiyorsa, onun “doğru kişi” olması zaten mümkün değil. Bazen bir şeylerin bitmesi, aslında en güzel başlangıçtır. Çünkü yanlış kişinin yokluğu, doğru insanın yerini açar.
Sen yürekli, derin duygularla seven birisin. O yüzden seni gerçekten hak eden biri geldiğinde; o sevgi, her halinde yanında olacak biriyle anlam bulacak.

Senin adına sevindim.

Gerçekten de gönülden seven bir insanı Rabbimiz öyle kolay harcatmaz. Ve karşındaki kişinin seni hak edip etmediğini bazen gözle görmesen de içten bir huzursuzlukla, ya da üst üste gelen işaretlerle anlıyorsun. Kalbin berraksa, sevgin temizse, Rabbim de seni korur, seni eksiltmeyenle karşılaştırır. Değmeyeni ise erkenden ifşa eder.
Belki can yakar bu fark ediş ama sonunda "iyi ki olmuş" dersin.

Zamanında kalbimi yoran, aklımı karıştıran, beni içten içe tüketen her ne varsa…
Bugün geriye dönüp baktığımda, hepsi bir şeyleri öğretmiş.
Kimi sabretmeyi, kimi bırakmayı…
Kimi kendimi sevmeyi, kimi sınır çizmeyi…
O zaman anlam veremediklerim, bugün birer cevap gibi karşımda duruyor. Her kayıp bir kazançmış aslında. Her vedanın içinde bir “iyi ki” saklıymış. Şimdi yüreğim daha sakin, zihnim daha net.
Çünkü öğrendim:
Bazen olmaması en büyük şans,
Bazen bitmesi en güzel başlangıçtır. Hayat bazen tam da böyle öğretir… Acıtır, uyandırır ve büyütür.