Bir ilişkiye, karşı tarafın partnerini aldatmasına vesile olarak başladıysanız, bu kişiyle ilişkinize güvenip devam eder miydiniz?

İlişkilerin nasıl başladığı bazen nasıl süreceğiyle ilgili ipuçları verir ama bu her zaman kesin değildir. Bir insan bir hata yapmış olabilir ancak bu hatayı bir düzen, alışkanlık, karakter haline getirip getirmediği önemlidir.

Kendi partnerini aldatmış bir kişi yeni ilişkisinde farklı davranabilir ama benim içimde hep şu soru kalır "Birini benimle aldatmış birisi yarın beni de aldatır mı?" Bu düşünce benim güvenimi içten içe kemirir. Ne kadar mutlu olmaya çalışsam da içimdeki ses susmaz bir başkasının kalbini kırarak bir ilişkiye başladım diye diye kendimi suçlarım ve bu suçluluk bazen ilişkiyi sabote edebilir çünkü ben kendi mutluluğumu bile hak etmediğimi düşünmeye başlarım.

Bu tür ilişkiler bana göre yürür mü yürüyebilir ama güven, sadakat ve şeffaflık konusunda iki kat emek ister. Eğer karşı taraftaki kişi o dönemde savrulmuş, zayıf bir anda hata yapmış ama sonra içtenlikle sorumluluk almışsa evet yürütürüm bu ilişkiyi. Ama eğer bunu normalleştirmişse, savunmuşsa bana da aynı şeyi yapma ihtimali yüksektir. Olayın kaynağı hem ben hemde karşımdaki insan da olsa normalleştirmiş olması o kişiden kaçmam için yeterli bir sebep olabilir.

Ben geçmişte böyle bir durumun içinde kendimi bulmuştum. ) Doğru olmadığını biliyor ve kabul ediyorum.)
İlk etapta benimle sevgili olmak istedi. Farklı şehirlerdeydik ve yeni tanışmıştık. Yüz yüze de ben güvenip kabul etmediğim için gelmedik. Yani görüşsek en başından sohbeti sarıyordu. Belki kabul edebilirdim de. Ben, kabul etmeyince sevgili olmayı bir ay boyu hiç konuşmadık. Acaba ben ön yargı mı yapıyorum diye düşündüm. Olursa olur, olmazsa olmaz deyip bir şans vermeyi düşündüm ki ortak arkadaş çevresinden biri onunla sevgili olmak istemiş ve kabul etmiş. Çok pişman oldum yani ben seninle denemek istiyorum dediğime. O kızın olduğunu bilsem demezdim. Sonrasında bu saatten sonra tartışmanın anlamı yok dedim. O da iki medeni insan gibi konuşuyoruz dedi. Derken ben, kızın yanı sıra kendimi onunla konuşurken buldum. Ben yazmadım, o yazdı. O yazmadı, profilimde gezindi ve benim aklım karıştı. Ben yazdım. En son ya o ya ben dedim. Düşünmesi için bir ay vakit verdim. O sıra da profilimde gezinip durdu. Her ne olursa olsun yanına geleceğim diyordu ama bir sabah mesaj sesine uyandım ve “ Beni affet. Ben, kötü biri değilim.” yazıp beni her yerden engelledi. Şu an o kızla da büyük ihtimalle ayrıldılar ve benim engelimi açtı. Arada yine profilimde geziniyor. Ben ona “ Ya o ya ben. Onu tercih edersen sakın ha onunla ilişkin biterse ardına bakma. Ya seni reddederim ya da ben de seni birinin yanı sıra idare ederim.” demiştim. O yüzden bana yazmaya veya aramaya g*tü yemiyor.

Hayır...

Ben asla kimsenin partnerini aldatmasına sebep olmam..

Ve bu şekilde olanlar da asla güvenmemeliler.. Aldatan insan, yine aldatır.. Onu aldatıyorsa benimle, beni de başkasıyla aldatır... Kaldı ki ilahi adalet şaşmaz... Aldatan sadakat bekleyemez..

İlişki aldatmayla başladıysa güvenmek zor olur. Çünkü bir kez yapan yine yapabilir düşüncesi güvensizlik oluşturur