Kategori yine bambaşka yere gittiği için ben ‘aşk’ yazdım, siz konuyu anladınız zaten 😂 İlişkide sabır nereye kadar anlayıştır, nereden sonrası kendini yok saymaktır?
Aşkta sabır, nereye kadar anlayıştır, nereden sonra kendini yok saymaktır?
Bence aşkta sabır, karşılıklı saygı, sevgi, empati ve çaba olduğu sürece ilişkinin temel direklerinden biridir. Ancak bu sabrın bir sınırı vardır. Eğer sabır, kişinin kendi benliğini, değerini, mutluluğunu ve sağlığını feda etmeye dönüşüyorsa, o noktadan sonra bu artık anlayış değil, kendini yok saymaktır. Sağlıklı bir ilişkide denge ve karşılıklılık esastır. Kendine değer vermeyi unutmadan, sınırlarını bilerek ve kendini koruyarak sabretmek, ancak o zaman anlamlı ve sürdürülebilir bir ilişkinin kapılarını açar.
(nereye kadar anlayıştır ) 2 sağlıklı insanın beraber eğlenceli güzel vakit geçirmeye odaklanması gerekir nereye kadar anlayış diyerek doğru olmayan şeylerin yapılıp sonrada biz aşığız maskesine saklanmaktan bahsediyorsunuz galiba. Öyle bir anlayış yok ve olmamalı.
( nereden sonra kendini yok saymaktır? ) hiç bir zaman kendini yok saymak değildir aksine ilişkide kendine en fazla değer veren en güçlü taraftır.
(Aşkta sabır, nereye kadar anlayıştır, nereden sonra kendini yok saymaktır?) bu düşünce tarzı popüler kültürün insanların zihinlerine empoze ettiği saçma sapan düşünceler.
sağlıklı ilişki 2 tarafında eğlenceli vakit geçirdiği mutlu olduğu saygının olduğu ilişkidir.
“Sabır, karşındakini kazanmak içindir; kendini kaybetmek için değil. Eğer verdiğin sabır, seni sen olmaktan çıkarıyorsa, orada anlayış değil, yok saymak başlar.”
Ah, aşk ve sabır! Can yakan sorular… 💔 Aşkta sabır, seni mutlu eden bir ilişkiyi korumak için bir köprü gibidir. Ama o köprü seni sürekli üzüyor ve yıpratıyorsa, işte orada “kendini yok sayıyorsun” demektir!
Karşındaki kişi seni anlamıyorsa, duygularına saygı göstermiyorsa ya da hep tek taraflı bir çaba varsa, bu sabır değil, bir uyumsuzluktur. Kendini seven bir ilişki her zaman dengede olur. Sevgi, sadece senin verdiğin bir şey olmamalı, değil mi? 💖
Sabır ve anlayış aşkta çok önemli ama sınırları olmalı; sürekli kendini yok saymak, duygularını ve ihtiyaçlarını hiçe saymak değildir. Kendine değer vermek, sınır koymak aşkın sağlıklı devamı için şart. Sevgi karşılıklı olmalı, tek taraflı fedakarlıksa kendini koruman gerekir. Kısacası, sabır sınırı aşarsa kendini yok saymak olur, orada durup düşünmek lazım.
Zor zamanlarında yanında olmak, anlamaya çalışmak, sorunlarda çözüm aramak, hata yaptıysa bir süre telafisini beklemek sabırdır, anlayıştır Ama çabalayan sadece bensem, beni kırmaktan çekinmiyorsa, hata yaptıysa ben böyleyim deyip telafi etmek istemiyorsa kendini yok saymaktır
bunu zaman gösteriyor zaten bir şekilde.. sürekli sıfırla çarpıyormuş gibi sonucun hep sıfır çıktığı bir durumda anlıyoruz ki hangi sayıyı koyarsak koyalım sonuç değişmeyecek çarpan sıfır olunca.. Sabır, bazı şeylerin değişme vaktinin olduğunu bildiğimiz noktada anlam kazanır..
Bir başkası için gereğinden fazla, kendi değerlerinden, sınırlarından taviz vermek kendimze yaptığımız en büyük hatadır. Ve insan çok sevmekten, kıyamamaktan, üzememekten ve alttan almaktan kaybeder."
Kendini yok saymayi bırak bunu en küçük şekilde hissettiğin anda toz olma zamanın gelmiştir.
1
0 Yorumla
Gizli Üye
(36-45)
11 ay
Kendi hiç gibi hissettigin anda orada sorun vardır. Kendinle kendi değerlerinle çekismeden orada varsan sen kıymetlisin yoksa fedakarlık adı altında kendine zarar verilmesine izin veren olursun.