Sevgiline geleceğe dair hayâllerinden bahsetmeye çekinir misin?

Açıkçası şu an bir sevgilim yok ve itiraf etmem gerekirse hayal kurmak da bana pek sıcak gelmiyor. Küçüklüğümden beri hep “büyüyünce şöyle olur, böyle yaşarım” diye düşündüğüm şeylerin çoğu ya olmadı ya da olduğunda beklediğim gibi hissettirmedi. Zamanla fark ettim ki hayaller bazen insanı gerçeğin uzağına sürüklüyor. Beklentiyi büyüttükçe hayal kırıklığı da büyüyor.

Birine güvenip de birlikte bir gelecek düşlemek, bana fazla savunmasız hissettiriyor. Belki de içten içe, kurduğum hayallerin gerçekleşmeyeceğinden korkuyorum. Bu yüzden geleceğe dair konuşmak yerine anı yaşamayı tercih ediyorum.

Sevgiye ya da bağ kurmaya karşı değilim elbette, ama o bağın hayal değil, gerçekler üzerine kurulmasını isterim. Belki bir gün hayatıma biri girer, bana hayal kurmanın da güvenli olabileceğini gösterir, kim bilir... Ama şu an, ayaklarım yere bassın istiyorum. Çünkü düşmekten yoruldum. Hayal kırıklıklarının bıraktığı izleri hâlâ taşıyorum. Gerçek olsun, eksik olsun ama yalan olmasın...

Gerçekten sevip güvendiğin biriyse, geleceğe dair hayâllerinden bahsetmek bir çekinme değil, aksine heyecan olur; ama eğer içinde bir tereddüt varsa ya da karşındaki kişinin seni anlamayacağını düşünüyorsan, o hayâlleri içinde tutmak bazen daha güvenli gelir.