Birlikte olmanız imkansız ama birbirinize delicesine aşıksınız… Ne yaparsın?

İçimde fırtınalar kopar ama dışımda sakin kalmaya çalışırım. Böyle bir durumda, kalbimle aklım savaşır; çünkü aşk her şeyi unutturur ama gerçekler yüzüne çarpmaktan çekinmez. Eğer birlikte olmamız gerçekten imkânsızsa —yani sadece zor değil, gerçekten mümkün değilse— o zaman bu aşkı içime gömerim, ama yok saymam. Onu hatırlamak canımı yaksa da, sevdiğimi inkâr etmem. Belki zamanla hafifler, belki hep bir sızı olarak kalır… ama bilirim ki böyle bir aşk yaşandıysa, insanı hem yakar hem büyütür. Elimden gelen buysa, en azından sevdiğimi onurlu bir şekilde severim; onsuz da severim.

Ceketini alıp gitmek lazım. Derler ya bağrına taş bas diye. İçin kan ağlasa da, hayat devam etmek zorunda. Hiç değilse onun yolu açılsın, o mutlu olsun diye yine giderdim. Sevmek sadece yanında olması değil, o yokken bile onu mutlu etmektir.