Duygusal yorgunluğunuzu bir renkle ifade etmeniz gerekseydi, bu hangi renk olurdu?

Duygusal yorgunluğumu bir renkle anlatmam gerekseydi, soluk gri olurdu. Ne tamamen siyah kadar karanlık, ne de beyaz kadar aydınlık… Arada sıkışıp kalmış, ne ileri gidebilen ne de tamamen geriye çekilebilen bir hâli anlatır. Gri, duyguların birbirine karıştığı, umutla tükenmişliğin iç içe geçtiği o sessiz çırpınışı taşır. Ne bağırır ne susar; sadece durur, bekler ve geçmesini umar. İşte tam da o hâl, gri gibi orta bir tonla, içten içe ama sessizce yorulduğunu fısıldar.