İlişkinizde en çok kim çabalıyor?

Açıkçası bu soruya "ilişkimde en çok ben çabalıyorum" diye cevap veremem çünkü yaklaşık 10 yıldır hayatımda kimse yok. Bu bir tercih miydi, yoksa şartların getirdiği bir durum mu bilmiyorum. Belki ikisi de… İlk başlarda insan alışamıyor. Yanında biri olmayınca eksik gibi hissediyorsun. Ama zamanla yalnızlıkla dost oluyorsun. Kendi iç sesini dinlemeyi, kendi sorunlarını tek başına çözmeyi öğreniyorsun.

Tabii ki bazen biriyle dertleşmek, omzuna yaslanmak, sabah mesajlarıyla uyanmak insanın içinde bir boşluk yaratıyor. Ama yıllar içinde çok şey öğrendim Sevgi sadece bir ilişkiyle tanımlanmaz. Kendine verdiğin değer, kurduğun dostluklar, hatta bazen bir kahve fincanıyla geçen huzurlu bir an bile sevilmeye değer.

Çabalamaya gelince… Eğer bir gün biri hayatıma girerse, o ilişkide çabayı iki taraf da göstermeli. Tek taraflı verilen hiçbir emek, zamanla değersizleşiyor. Belki de ben, bu yüzden yalnız kalmayı tercih ettim Yarım sevgilere, eksik çabalara katlanmak yerine, kendi tamlığımı korumayı seçtim.