Sonsuz aşk mı, sonsuz özgürlük mü?

Yaradanımdan işaret olan bir soru... Tek tek ele alıp en sonda da ana başlıktaki soruyu yanıtlayarak cevap verelim:

Aşk sonsuz özgürlük müdür, yoksa sonsuz özgürlük aşk mıdır?

İkisi de. Gerçek aşk, Yaradanımdan gelir. Yaradanıma tam teslimiyet, seni köleleştirmez. Tersine özgürleştirir. Çünkü Yaradanımın herkes için düşündüğü, zaten en yüksek hayrıdır. En yüksek hayır da gerçek aşkta yatar. Gerçek aşk da gerçek özgürlüğü beraberinde getirir. Kişilik olarak kim olduğunu artık tam olarak hatırlayacak bir noktaya gelirsin. Ne yapman gerektiğini, ne yapmaman gerektiğini biliyor olursun hayatta. Bütün korkularından, kaygılarından, endişelerinden, kısacası tüm negatif duygular ile etkilerden arınmış olursun. İnsan olmamızdan dolayı bu duygular ile etkiler tam olarak yok olmaz hiç bir zaman. Çünkü bir dualite sisteminde yaşıyoruz. Pozitiflik ve negatiflik hep vardır. Ama ışığın olduğu yerde karanlık barınamaz da. Dolayısıyla o pozitifliğe erişmiş bir insan, bir daha karşısında ne etki çıkarsa çıksın, artık onu rahatsız etmeyecek bir düzeye gelir. Çünkü o insanın pozitiflikle ve aşkla dolu olması başlı başına kendisin özgürleştirmiştir zaten. O negatiflikler, artık o insana bir zincir olmaz. Sadece ona artık etki edemeyecek kadar güçsüzleşmiş karanlık iç sesten ibaret kalır o etki ve duygular. Şeytan'ın başarısız olduğu kısım da burasıdır. O yüzden aşk, sonsuz özgürlüktür. Sonsuz özgürlük de aşktır. İkisi de kabul edilebilir.

Sonsuz aşk mı, sonsuz özgürlük mü?

Birinci soruda anlattıklarıma göre cevap belli olmalı. Kendi olamayan bir insan ve bunu aşkla yapamayan bir insan ne kadar kendini kandırırsa kandırsın, özgür olamaz. Hala bir yerlerde negatif bir duygu ona ağır etki eder. Gerçekten özgür olmuş bir insan, tüm bunların artık etki edemeyeceği kadar pozitif frekansa yükselmiş ve Yaradan'a tam teslimiyetle ilerleyen kişidir.