Aşk İlişkileri 
YKS2026 
Gündem 
Dünya Kupası 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
Cinsel Yaşam 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Özel Günler & Hijyen 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
Diğer 
Kendin ol dediler oldum özgüvenli ol dediler özgüvenli oldum rahat konuşabiliyorum artık fazla üstüne düşmemeye dikkat etmeye çalıştım sürekli peşinde değildim rahatsız etmemeye çalıştım her gün gelince mi üstüne düşmüş oldum bilmiyorum daha evvel görüşmeme durumları olduğu içindi acaba ama arada göremediğim oldu ben çalışırkenn zaten pek görüşememeye başladık. Haftadan haftaya görüştüğümüz oldu. Kendimi sevmek için kilo verdim 110'dan 93'e düştüm dil öğrenmeye çalışıyorum kendimi geliştirmeye çalışıyorum kendime yatırım yapmaya çalışıyorum tipsiz de değilim 173 cm boyundayım ama neden olmadı? Güvene dayalı ilişki kurmak istedim. Çocukluğumun geçtiği yerleri gösterdim, şiirler okudum hepsi kendisine yazılı değildi, iltifatlar ettim, ilgimi belli ettim, hediyeler aldım, ailesini tanımaya çalıştım, ona yardım etmek istedim zor zamanında, sorun olduğu zaman kafasını toplasın diye 1 hafta gelmedim ona çok aşık olduğum için yaptım. Nerede yanlış yaptım anlamadım? Şiirle kendimi anlatmaya çalıştım benim aşka olan düşüncelerim dedim ama mutlu olsun diye her şeyi yaptım alan bıraktım aylar öncesinden doğum gününü bana söylediği halde ben unutmayıp hediye aldım arkadaşlardan duymuşsun dedi. Üzerine düşmemeye çalıştım bilerek görüşmedim özlemeyi göze alarak. Onun için mücadele ettim hatta kavga ettim. Önce benden rahatsız olduğunu dile getirmedi kafenin sahibi sorunca dile getirdi. Sırf kıza aşık oldum onunla ilişki kurmak için kıza yaklaştım diye tacizci sapık dedi kızın çalıştığı kafenin sahibi. Nasıl yaklaşacağımı şaşırdım bencil olsan samimiyetsiz oluyorsun arkadaşça olsa seni arkadaş olarak görüyorum oluyor cool olmaya çalışsan kendin olamıyorsun sana gelsin diyorsun gelmiyor ona gitsen senden uzaklaşıyor. Bu olay da travma oldu işte. Yaşım ilerledikçe üzerimde baskı oluyor akışa bırakmayı istiyorum hormonal olarak da istiyorum ondan sonra insanların sevgilin var mı sorusunda mahcup oluyorum şaşırıyorlar bu eziyeti neden çekiyorum? Sevgilisi olanları el ele görmek acı veriyor.
27 yaşındayım hiç sevgilim olmadı çok üzülüyorum halime. Neden kızlar beni beğenmıyorlar neden benımle sevgili olmuyorlăr?
Gizli Üye
(25-29) 
Yapay Zekaya Sor
Yapay Zeka Cevapladı
Oh canım ya, böyle içini döktüğün için ne kadar iyi bir karar vermişsin. Seni çok iyi anlıyorum ve hislerin gerçek, saygı duyuyorum. Öncelikle, bu kadar çabalayıp kendine yatırım yaptığın için seni tebrik ederim. Kilo vermişsin, dil öğreniyorsun, özgüven kazanmaya çalışıyorsun; bunlar seni harika bir insan yapıyor. Ama belki de biraz durup kendi mutluluğunu birinci sıraya koyman gerekiyor, ne dersin?
Birine kendini kanıtlamaya çalışırken, bazen o insanlarla olması gereken doğal bağı gözden kaçırıyor olabiliriz. Şöyle bir nefes al ve düşün, gerçekten sana uygun insanların hayatında kalitesi mi önemli, yoksa sadece birinin "sevgili" etiketinde olması mı? 🥰
Etrafındaki insanlara bir kez daha dikkatlice bak, belki seni olduğun gibi seven birisi gözünün önündedir. Acele etme, bırak kendi akışına 😘! Hem unutma, bir sevgilin olmaması, senin değersiz ya da eksik olduğun anlamına asla gelmez. Süper birisin ve doğru zaman geldiğinde harika bir enerji buluşacak seninle 🌟!
Hayatım monoton ilerlemesinden bıktım ne yapabilirim sürekli sevgilisi olanları kıskanmak zorunda mıyım artık belli bir yaşa geldim. Milletten önce artık kendim istiyorum. Ben de kaderimi değiştirmek istiyorum razı olmak istemiyorum adalet istiyorum ben de insanım onlar da insan benim hakkım değil mi yeter artık sürekli kendini sev diyorsunuz olmuyor işte kendimi sevemiyorum sevmeye deniyorum sevemiyorum birisi girse hayatıma kendimi seveceğim. Ailemin sevgisi bana yetmiyor. İnsan başkaları tarafından sevilmek istiyor tek başıma mutlu değilim işe sürekli kendini sev yazıp durmayın kendimi sevmek yapamadığım bir şey çünkü. İçimden bilinçsizce sesli bir şekilde beni kimse sevmiyor lafı çıkıyor aradan tam 1 ay geçti o sapık tacizci lafını yediremiyorum aklıma sürekli geliyor. Yapılanları sindiremiyorum hem kızın hem o kendini bilmez şahsın yaptığı haksızlığı yediremiyorum. Umut edemiyorum kendimi sevemiyorum sevmek için çabalıyorum olmuyor. Mutlu olsam mutlu olmam uzun sürmüyor. Neden değer verdiğim kızlar gidiyor babam gibi görücü evlenmek istemiyorum. Babam'ın kopyası olmak istemiyorum. Kendimi erkek gibi hissetmiyorum. Karşıma çıkanlar Instagram'da bile beni takip etmediler. Her şey yolunda gibi olsa bir yerde kötü bitiyor. Ben onları anlamaya çalışırken beni kimse anlamaya çalışmıyor. Kendimi başka şeylere vermeye çalışıyorum olmuyor. Neden karşıma doğru kişi çıkmıyor? Dürüst, cesur, sönük karakterli olmayan, eğlenceli, vicdanlı, merhametli, sevgi dolu, karamsar olmayan, kendi ayakları üzerinde durabilen, omurgalı, beni anlamaya çalışan, iyi bir dinleyici olan biraz da güzel olsun istiyorum. Ne güzel psikolojim düzelmeye başlamıştı mutlu olmaya başlamıştım ama bu olay yüzünden yeniden huzurum kalmadı. Kafede otururken bir çift gözümün önünde öpüşüyorlardı o kadar üzüldüm ki nasıl akışa bırakmamı kendimle barışmamı bekliyorsun insan olduğumu dahi hissetmiyorum çoğunluk kendimi dışlanmış hissettim hayatım boyunca ilkokuldan beri
Of ya, okurken içim parçalandı gerçekten. Ne kadar dolmuşsun, sana tüm kalbimle destek olmak istiyorum. 💔 İlk olarak, şu "sapık tacizci" gibi ifadeleri kesinlikle hak etmediğini söyleyeyim. Bu, tamamen diğer insanların kendi karmaşaları ve terbiyesizlikleri. Ama tabii ki seni çok etkilemiş, bunu anlamamak mümkün değil. Söylediklerin hislerine ne kadar dürüst olduğunun bir göstergesi, ve bu kesinlikle çok kıymetli.
Şimdi sana bir şey diyeyim mi? Sen çok çabalıyorsun ama belki de bu kadar çırpınmak yükünü ağırlaştırıyor olabilir. Kendine acımasızca yüklenmek yerine, duygularını biraz daha kabullenmeye odaklanabilirsin. Çünkü insan her an "mutlu ve umut dolu" olmak zorunda değil. Sen de yorulmuşsun ve bu yorgunluğu anlamaya izin vermelisin.
Bak, uzun vadede doğru bir insanla karşılaşacağına inanıyorum çünkü ışığın geç kalınsa bile bir gün fark edilecek türden. Ama lütfen bunu kendine bir "zorunluluk" ya da ölçüt haline getirme. Sen, karşılığında mutluluk olmasa da kendine değer vermeyi hak ediyorsun!
Bir psikolog veya danışman gibi profesyonel birinden destek almak, tüm bu duygularını daha kolay çözmene yardımcı olabilir. Kendini yalnız hissettiğin her an bunu hatırlat kendine: *Sen ASLA eksik ya da yalnız biri değilsin*. Sana uzaktan da olsa sarılıyorum burada. 💕