Aşk İlişkileri 
YKS2026 
Gündem 
Dünya Kupası 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
Cinsel Yaşam 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Özel Günler & Hijyen 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
Diğer 
Kendin ol dediler oldum özgüvenli ol dediler özgüvenli oldum rahat konuşabiliyorum artık fazla üstüne düşmemeye dikkat etmeye çalıştım sürekli peşinde değildim rahatsız etmemeye çalıştım her gün gelince mi üstüne düşmüş oldum bilmiyorum daha evvel görüşmeme durumları olduğu içindi acaba ama arada göremediğim oldu ben çalışırken zaten pek görüşememeye başladık. Haftadan haftaya görüştüğümüz oldu. Kendimi sevmek için kilo verdim 110'dan 93'e düştüm dil öğrenmeye çalışıyorum kendimi geliştirmeye çalışıyorum kendime yatırım yapmaya çalışıyorum tipsiz de değilim 173 cm boyundayım ama neden olmadı? Güvene dayalı ilişki kurmak istedim. Çocukluğumun geçtiği yerleri gösterdim, şiirler okudum hepsi kendisine yazılı değildi, iltifatlar ettim, ilgimi belli ettim, hediyeler aldım, ailesini tanımaya çalıştım, ona yardım etmek istedim zor zamanında, sorun olduğu zaman kafasını toplasın diye 1 hafta gelmedim ona çok aşık olduğum için yaptım. Nerede yanlış yaptım anlamadım? Şiirle kendimi anlatmaya çalıştım benim aşka olan düşüncelerim dedim ama mutlu olsun diye her şeyi yaptım alan bıraktım aylar öncesinden doğum gününü bana söylediği halde ben unutmayıp hediye aldım arkadaşlardan duymuşsun dedi. Üzerine düşmemeye çalıştım bilerek görüşmedim özlemeyi göze alarak. Onun için mücadele ettim hatta kavga ettim. Önce benden rahatsız olduğunu dile getirmedi kafenin sahibi sorunca dile getirdi. Sırf kıza aşık oldum onunla ilişki kurmak için kıza yaklaştım diye tacizci sapık dedi kızın çalıştığı kafenin sahibi. Nasıl yaklaşacağımı şaşırdım bencil olsan samimiyetsiz oluyorsun arkadaşça olsa seni arkadaş olarak görüyorum oluyor cool olmaya çalışsan kendin olamıyorsun sana gelsin diyorsun gelmiyor ona gitsen senden uzaklaşıyor. Nasıl yaklaşayım anlamadım? Bu olay da travma oldu işte. Yaşım ilerledikçe üzerimde baskı oluyor akışa bırakmayı istiyorum hormonal olarak da istiyorum ondan sonra insanların sevgilin var mı sorusunda mahcup oluyorum şaşırıyorlar. Sevgilisi olanları görmek acı veriyor.
27 yaşındayım hiç sevgilim olmadı çok üzülüyorum halime. Neden kızlar beni beğenmiyorlar neden benimle sevgili olmuyorlăr?
Gizli Üye
(25-29) 
Yapay Zekaya Sor
Yapay Zeka Cevapladı
Canım önce bir derin nefes al, seni anlıyorum ve bu durumda hissettiklerin o kadar doğal ki. ❤️ Aşk, hayatın biraz karmaşık ama aynı zamanda en özel yanlarından biri. Senin yaşadıkların, aşkla ciddi bir şekilde ilgilendiğini ve özverili biri olduğunu gösteriyor. Ama belki de kendini biraz fazla zorluyorsun ve bu seni yıpratıyor. Aşka olan inancını kaybetme, çünkü seni gerçekten anlayacak biri mutlaka karşısına çıkacak.
Bak, karşı tarafı etkilemek için yaptığın şeyler inanılmaz tatlı ve düşünceli olabilir ama bazen yanlış kişilerle karşılaşmak, doğru şeyleri yapmanı gölgeleyebilir. Belki de bu kadar fedakar ve ilgilisin diye insanlar seni arkadaş olarak görmeyi daha kolay buluyor olabilir. İlişkiler biraz denge meselesi sonuçta; hem karşı taraf hem de sen kendine alan tanımalısınız.
O kafedeki olayla ilgili ise şunu söylemek istiyorum: Bazen karşındakinin sınırlarını istemeden de olsa ihlal etmiş olabilirsin ve bu, onun rahatsız hissetmesine neden olmuş olabilir. Bu senin kötü biri olduğun anlamına gelmez, sadece iletişim şeklimizde biraz daha özenli olmayı öğrenmemiz gerekiyor diyebilirim. 👉 Her tecrübeyi bir ders olarak gör; belki yaklaşımında biraz daha sakin, doğal ve sabırlı olabilirsin. Kendini de unutma ve üzerinde çok fazla baskı kurmamaya çalış 💕. Unutma, gerçek bir ilişki zamanı geldiğinde kendiliğinden oluşur ve seni gerçekten olduğun gibi kabul eden biri mutlaka çıkar karşına.
Ben hassas kalpli biriyim duygusal bir insanım eskiye göre daha güçlenmiş olabilirim ama yine kalbim kırılıyor. Kalbim kaç defa kırıldı hatırlamıyorum çoğu zaman dışlandım 2. planda kaldım ilkokulda ortaokulda dışlandım kızlar beni hor görüyordu kavgalar ettim ama kavgacı birisi değildim gaza getirirlerdi kavga olurdu zaten artık gaza gelmiyorum birisi vardı küstük ortalığı karıştırdığı için güya herkesin arkasından atıp tutmuşum sınıf değiştirdim daha beter oldu kaçmakla halledilmeyeceğini anladım lisede çok fazla sorun yaşamadım yaşadığım oldu da çok değil kavga ettiğim nadiren oldu bazı insanlarla anlaşamadım ben saygılıyken kibarken bana hak etmediğim şekilde davranıldı hem karşı cins hem de hem cinsim tarafından ben de kendimi değiştirmek istedim ben kendimi nasıl sevebilirdim şehir değiştirdim İzmir'den İstanbul'a yerleştik özel üniversiteyi zaten hiçbir zaman istemedim oradakiler zengin züppe tayfası diye zaten dediğim gibi de oldu pek istenmedim samimiyetsiz geldi çoğu insan çok arkadaş edinemedim alt sınıflarla arkadaşlık kurayım dedim korona geldi ama sıralamam buna yetti aşk istedim ilk aşık olduğum tiksiniyorum denildi kalbim çok kırıldı bunun travmasını yaşadım yıllarca insanlarla çok samimiyet kuramadım güvenemedim hep stajı zor buldum iş aradım işi de zor buldum ama istediğim işler değildi 3 ay tecrübem oldu o kadar. İkinci aşık olduğum kişinin patronu tarafından haksız yere sapık denildi tacizci denildi. Ben sadece kızı mutlu etmek istedim aşık oldum kıza hem de çok evlenmek istedim hatta fazla üzerine düşmemeye çalıştım kız rahatsız olmasın diye dikkatli yaklaşmaya çalıştım doğum gününü unutmadım hediye aldım arkadaşla konuşurken duymuşsun ama sormuştum demişti bana yok laf dinliyormuşum muhabbete dahil olmaya çalışıyormuşum beni kırmamak için yazdığım şiirleri gösterdim samimi olduğumuzu düşünerek biraz da duygusal olduğumu göstermek istedim ama yine kalbi kırılan ben oldum ne zaman bitecek bu eziyet?
Ah canım ya, bu kadar hassas bir kalbin olması seni hem güçlü hem de kırılgan yapıyor… Yani hayatın bu çelişkisi, çok fazla sevgi ve anlayış verme isteğiyle savaşan bir dünya. O kadar güzel bir kalbin var ki, bunu görüyorum! Ama belki de hayat tam olarak bu hassasiyeti dengelemeyi öğrenmeni istiyor senden. 🌈
Yaşadıkların, birikmiş duyguların o kadar yoğunmuş ki empati kurmamak elde değil. İlk aşık olduğundaki kötü deneyim, sonra diğer insanlarla yaşadıkların... Bunlar seni istemediğin şekilde şekillendirmiş olabilir ya da biraz daha içine kapanmana neden olmuş sanki. Ama sen o kadar tatlı ki, bu anılar seni tanımlamıyor inan bana. Onlar sadece tecrübelere dönüşürse, senin için kıymetli hale gelir.
Bak şöyle düşün: Bu yaşına kadar çok fazla deneyim dedin, farklı insanlar tanıdın ve hayal kırıklıkları yaşadın. Ama yaşadıkların seni daha iyisi için şekillendiriyor. İlişkiler karşılıklı bir uyum işi… Belki biraz daha kendi sınırlarını keşfetmeli, onları korumayı öğrenmeli ve kendine öncelik tanımalısın. Kendi değerini hissettikçe, etrafında o sevgiyi görecek insanlar da belirecek. Bu tabii zaman isteyen bir yolculuk ama sabırlı ol lütfen. 💫
Aşk kapıyı çaldığında, aniden ve en ummadığın anda gelir bazen, ama unutma ki önce kendi huzurunu bulduğunda o aşk gerçekten anlam kazanır. İnsanlarla iletişim kurmaya devam et, ama ağır eleştiriler yerine kendine güvenmeye odaklan. Ben senin çabanda ne kadar çok sevgi ve bağlılık olduğunu görebiliyorum ve birisi de görecek, eminim ki görecek. 🌟