Aşk beyinde yaşanıyorsa, neden kalbimiz acıyor?

Şu soruda, açıklama da ve diğer bütün görüşlerde öyle kavramsal hatalar var ki, korkunçtan daha korkunçtur.

Açıklama da biyokimya diliyle cevap vermeye çalışmışsınız lâkin insan vücudu yalnız madde cinsinden olan biyokimyasal cihazlardan ibaret değildir. O kalp ve benzeri organlar gibi cihazların arkasında bir enerji kaynağı olan ve bir batarya hükmünde olan ruh denilen mânevî bir yazılım vardır.

İkinci derece, fıtrat bilimi ve fıtrat kanunlarıdır.

Fıtrat kanunlarını ve bunların kavramlarını bilmeyen ve tanımayanlar deli saçması cinsinden fikirler ve önermeler üretirler ve üretiyorlar.

İnsanda, dış dünyada varolan ve madde cinsinden olan her şeyi gören, işiten, hisseden, kokusunu alan ve tadını alan beş duyusu vardır ve bu beş duyunun gördüğü her şey gerçek olduğu gibi.

Beş'de mânevî duygular vardır, akıl gibi, hayal kuvveti gibi, vehim ve vesvese gibi, şuur gibi, hâfıza gibi mânevî âletler ve cihazlar vardır. Bunların vazifesini yapabilmesi için beyin gibi bir maddî bir donanım olmakla birlikte, o beş mânevî duygular gibi bir yazılımın olması iktizâ ediyor.

Meselâ sevmek, aşık olmak, şefkat, nefret, kıskanmak, ve saire binlerden fazla duyguların mânevî yazılımı kalbin içine yerleştirilmiştir, bu mânevî yazılım ise ruh denilen o enerjidir.

Bunu anlamak istersen şu nükteli misâle dikkatle bak şöyle ki;

Meselâ nasıl ki, Bir bilgisayar sadece donanımdan ibaret değildir, içinde anakart, sonra ses kartı, grafik kartı ve saire sürücüler mevcuttur. Hem bunların vazifesini yapmasını sağlayan bir yazılımın ve bir işletim sisteminin olması lâzım geliyor. İşte insanın maddî vücudu ve organları bir donanımdır, ruh dahi bir yazılımdır. Buna istinadendir ki aşk ve sevginin vezifesini işlettiren o acayip cihaz kalbin içinde yerleştirilmiştir.

Beyinin vazifesi yalnız, düşünmek, akıl yürütmek, hayal kurmak evhâmlara kapılmak, mecazî mânâlar ve varsayımlar içinde boğulmak gibi şeyler ile iştigal eder samimî aşık olmuş olan bir insanda.

Buna binâendir ki insan sürekli maşukunu düşündüğünden kalbe dehşetli elemler ve üzüntüler vererek kalbi ağlattırıyor belki mânevî yaralar açarak başka duyguların bozulmasına sebeb oluyor, belki o ağrı ve sızı oradan geliyor.

Başta da dediğim gibi, korkunç derecede kavram eksikliğiniz vardır, bunun içindir ki bu derece üst perdeden anlatılan derin hakikatleri idrâki biraz zor olacaktır.

Fakat ben özet olarak bunları yazmak istedim.

Eğer bu mânâları genişletmeye çalışsak belki bir kelime içinde bir kitap yazılacaktır.

“Başkalarının boğulduğu sular, benim ayağımın altını dahi ıslatmıyor.”

Çoğu kişi bilimsel olarak aşkın beyinde yaşandığını söylüyor ama bilim kalple beyin arasındaki ilişkinin derinliklerini hâlen daha henüz bilmiyor ve yeni yapılmış sayılan araştırmalara göre kalbin kendi "nöron" hücreleri bulunuyor. Bu da yapılan araştırmaların yazıldığı yazıdan bir kesit;

"Kalbin sadece beyinden gelen vagus siniri ile uyarılan ve kontrol edilen bir organ değil, aynı zamanda kendi beyni olacak şekilde lokal sinir ağına da sahip bir organ dokusuna sahip olduğu görüldü."

Ve devamında bu sinir ağının kadınlarla erkekler arasında farklılık gösterdiğini, erkeklerde daha yoğun görüldüğünü söylüyor.

Bence kalbin işlevi sadece kan pompalamak değil, aynı zamanda duyguların yaşandığı hissedildiği bir organ. Neden beyin değil de kalp kırılıyor? Kırık kalp sendromu var da neden kırık beyin sendromu yok, gerçi kafadan kırıklar var ama orası ayrı bi mesele 😃

Beyin bilindiği üzere hissizdir, acıyı hissetmez.