Aşkta kıskanmak sevgi göstergesi mi yoksa baskı mı?

Daha dün bir aile seminerine katıldım. Kıskançlık olmalı, fakat karşıdakini boğacak kadar değil dendi, alanında uzman hanımdan. Dozu çok önemli.

Hiç kıskanmasa, dersiniz ki bu adam beni sevmiyor mu. Sizi kıskançlığı ve baskısıyla boğsa, bana güvenmiyor mu dersiniz. Ve bir ilişkinin ilk üç temel duygusu sevgi, saygı ve güvendir.

Ben kıskançlığı çevremde maalesef çok olumsuz gözlemliyorum etrafımdan. Kendi adıma pek kıskanılmıyorum çünkü hani öyle karma ortamları çok tercih eden biri olmadığım gibi, giydiğime dikkat eden biriyim.

Sadece en son bi tiyatroya giderken çok hevesli hazırlanmıştım. Çıkarken eşim “bi dakka ben bukadar güzel olacağını düşünmemiştim” dedi. Bu mesela hoş bir cümle, akla kazınıyor. Ama “sil o gözündekini, dudağındakini, böyle nereye gidiyorsun, gidemezsin” dese, iş çok çirkinleşir.