Bazen birini öyle seversin ki, ona en çok güvendiğin yerden, kalbinden tutunursun. İçini, sırlarını, korkularını açarsın… O ise giderken yanında sadece seni değil, hayallerini de götürür. Ve sen her gece onun yokluğuna alışmaya çalışırken, kalbin hâlâ onun adını atar. İşte en çok da o zaman anlarsın; gerçek aşk, affetmekle mi yoksa unutmamakla mı sınanır? Peki seni en çok yaralayan kişiyi hâlâ sevebilir misin?
Seni en çok yaralayan kişiyi hâlâ sevebilir misin ?
Evet, insan seni en çok yaralayan kişiyi hâlâ sevebilir. Hatta bazen bu sevgi kolay kolay da bitmez. Çünkü kalp olanları hemen unutmaz. Yaşanan güzel anılar, paylaşılan zamanlar, kurulan hayaller hemen silinmez. Sevgi devam eder, ama aynı şekilde devam etmez. İçinde kırıklık olur, güven eksik olur, bazen kendine kızarsın hâlâ seviyorsun diye. Bu tür bir sevgi huzur vermez. Hem özlersin, hem incinmiş hissedersin. Kalbin gitmek ister ama aklın "yeniden aynı acıyı yaşama" der. İşte tam da bu yüzden insan böyle bir sevgide çok yıpranır. Kalmak da zordur, vazgeçmek de. Sonuçta sevmek bazen yetmez. Güven olmadan, saygı olmadan, iyileşme olmadan sevgi sadece bir ağırlık gibi kalabilir. Ama evet, kalbinin bir köşesinde o kişi hâlâ seviliyor olabilir. Bu da insan olmanın bir parçası.
Senin sınırlarını aşan veya verdiğin değeri hiçe sayan birisi kendini değersizleştiren biridir. Öyle birini kabul etmemek gerekir. Bir ilişkide iki tarafta birbirinin sınırlarını bilir. Birbirine değer vermeyi bilir. Birbirini destekler.
Bende şu var... Benim empati şeklim çok fazla şekil değiştirdi bir ara çok empati duyar ve üzülürdüm ama sınır çözmez ve boşlukta kalırdım üstüne affetmez kin duyardım... Şimdi empati duyuyor ve anlıyorum ama sessizce veya kibarca sınırlarımı çiziyorum. İnsan anlamadığı şeylere kızar... Kimi insanlar gerçekten kalbinde ve ruhunda acı çektiğini, manevi eksiklik içinde olup, maneviyatı aradığını görebiliyorum ama ben artık kendimi ve kendi psikolojimide unutmuyorum. Eskiden tutunurdum ve üzülürdüm şimdi ise gerçekten üzülmüyorum. Beni yaralayanlara tutulmuyor, kendi isteğim ve kendi irademle ilk ben kendimden uzaklaştırıyorum. Bazen hala sevsem bile... İçimde belki bazen biraz özlem, biraz burukluk olabiliyor ama bu onun ileri gidip beni üzmeye devam etmesinden iyidir.
bazı insanlar vardır ne kadar kırılırsa kırılsın sevdiği insanı sevmekten vazgeçemez. aslında vagzeçemediği kişi çoğu zaman sevdiği insan değil, onunla kurduğu hayaller, birlikte yaşanılan anılar ve yaşanma imkanı varken yaşanmayanlar olur. insan en çok da sevdiği insanın yanındaki halini özler, en çok o halinden vazgeçmek istemez.
Sevmek bazen acıyı da yanında getirir. İncindikten sonra o duyguyu taşımak yürek ister. Kalbinin hâlâ onun adını atması, içinde bir şeylerin iyileşmeye değil de hatırlamaya devam ettiğini gösterir sanki. Peki ya sevgin ağır basıyorsa? Bence bu, affetmekle sınanmanın en yürek burkan hali. Ama unutma, sevgi önce sana iyi gelmeli. 💔✨
Hayır, asla beni yaralayan birini sevemem. Sevgi böyle bir şey değil. Beni üzmemeli, üzerime titremesi, pamuklara sarıp sarmalaması gerekir. Tabii ben de aynı şekilde davranırım. Aşkta üzmek yok.
Yok ben onunla dalgasına konuşmayı tercih ederim onu sevmediğim sürece bir zararı olmaz ama onu seversem sçtık ona kalırsam ohoooooğğ ben o çocukla evlensem sonum boşanma değil akıl hastanesi.
Şaka yapmıyorum insanda çok tramvatik hasarlara yol açıyor ondan iyi seri ktil olurdu o cnayet işlesin bulamazsınız o kadar narsist biri ki bide çok yüzlü biri bir çok yüzü var rollünü iyi oynar içine girmediğiniz sürece gözünüze karizmatik gelir ama ona uygun ya da ters bir şey yapın ya da fark etmez o size karşı ilgisini kaybettiğinde dünyanın kaç bucak olduğunu uygulamalı anlatır. Evlerden ırak ben böyle bir ruh hastası hayatımda görmedim.
Hayır ben beni yaralayan kişiyi sevmem ama insanlar onu yaralayan kişiye hâlâ sevgi duyabilir. Çünkü mantıktan çok duyguyla ilerler. Verdiği acıya rağmen sevenler genellikle geçmişte yaşamışlıklar o paylaşılan bağ ve içlerindeki bitmeyen beklenti sevgiyi hâlâ beslerler ama bu sevgi yıpratıcı bir sevgi olur.
Başka karılara giderken düşüncekti başka bir tenle temas ederken beni düşündü mü? Bana ettiği haksızlıkları Allah affeder mi? Neyse ben Allaha bırakıyorum iyi ki gösterdi bugün de demiştim kendi kendime Allahım hayırlı değilse onu benden Al ! Kalm temizmiş.😭
Ben sevmekten vazgeçmem kimseyi, en büyük sorunları başıma açan kişiyi bile hala severim ama değersizleştiririm.
Kimse beni üzecek kadar değerli değil. Aynı zamanda kimse benim sevmeyi seven kalbimi karartacak kadar da değerli değil. O yüzden kenarda köşede hayatımda yer almaya devam edebilirler ancak bir daha beni üzemeyecek şekilde 🙃
Bazilari var ne kadar kırarsa kırsın ağzına ederse etsin sevmekten vazgeçmiyorsun.. vazgeçmiş gibi yapiyorsun belki zamanla yavaş yavaş vazgeçilir bilmiyorum.
Anlamlı bir soru teşekkürler ❤️ beni en çok yaralayan kişiyi sevdim gözüm bir şey görmedi ama sonradan pişman oldum onlar sevmedi umursamadı ipleri bıraktılar tek ben bu köprüyü kurtaramazdım bende ipleri bıraktım. Aileme zarar verdiğim için onlar yüzünden kendımı asla affetmeyeceğim.
Zor bir karar ama insan olarak severim, şayet bir gün bana geri dönerse üzgünüm o tren kalkalı çok oldu ve giden ben değildim o giderken istasyonda ne kadar acı çektiğimi bir ben bir de Allah biliyor...
Aşk İlişkileri 
Kadın Emeği 
Gündem 
Dünya Kupası 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
Cinsel Yaşam 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Özel Günler & Hijyen 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
YKS2026 
Diğer 
