Kendin ve sevdiğin arasında seçim yapmak zorunda kalırsan kimi seçersin?

Hayat bize çok fazla gerçek gösterir. Yaşam deneyimlerine dayanarak seçim yapmak zorundaysak, samimiyet, özgünlük ve cesaretin birçoğunda eksik olduğunu ve bencilliğin pusulası olduğunu söyleyerek kendimizi seçmemiz gerektiğini söyleriz. Daha sonra gerçek doğamızı hesaba katarsak, başkalarının iyiliğini kendi iyiliğimiz kadar düşünürüz ve denge ararız. Ancak bazen bazılarının ne kadar manipülatif ve bencil insanlar olduğunu, sadece içtenlikle vermeden almayı sevdiklerini ölçmek zorundayız. Bu durumda, insan doğasının, yüceltme olmadan, diğer yandan, başkalarının ne kadar bencil olurlarsa olsunlar kendileriyle ilgilenmelerine izin vermemiz gerektiği anlamına geldiğini kendimize söylemeliyiz. Nasıl vereceklerini değil, sadece nasıl alacaklarını bildikleri için, o zaman kendi iyiliklerini nasıl vereceklerini bileceklerdir.

Her durumda iyiyiz, ancak başkalarının kendi aynaları olan yansımaları, tüm meselenin yanlış bir görüntüsünü verir.

Refah, bir bağlamda yapılan bir seçim değildir, kişinin halihazırda belirlediği günlük yaşamdadır, bu yüzden kendi refahınız ile diğerinin refahı arasında seçim yapmanızı istemek başlı başına bir hatadır. Herkes kendi refahını geliştirir, tek fark, bazılarının bunu paylaşması, bazılarının ise bunu tek başına, bireysel ve cimri bir şekilde kendi başlarına geliştirmesidir.