32 yaşındayım.
6 yıldır hayatımda kimse yok. Ne sevgili, ne flört, ne de heves ettiğim biri...
İlk zamanlar, "şu işlerim bitsin, sonra bakarım" diyordum. Ama zamanla o 'sonra' hiç gelmedi. Ve şimdi dönüp baktığımda, eskisinden daha da seçici, daha da isteksiz olduğumu fark ediyorum.
Yalnızlık insanı alıştırıyor mu gerçekten? Bir süre sonra biriyle tanışma fikri bile zor gelmeye başlıyor.
O heyecanı bile merak etmiyorum artık.
Hatta bazen yatarken, "acaba hiç evlenmesem de olur mu?" diye düşünürken buluyorum kendimi.
Kulağa garip gelebilir ama...
Sanki artık hiç kimse ilgimi çekmiyor.
Sizce bu bir geçiş dönemi mi yoksa kendimi bu şekilde kabul edip yola öyle mi devam etmeliyim?
6 yıldır hayatımda kimse yok. Ne sevgili, ne flört, ne de heves ettiğim biri...
İlk zamanlar, "şu işlerim bitsin, sonra bakarım" diyordum. Ama zamanla o 'sonra' hiç gelmedi. Ve şimdi dönüp baktığımda, eskisinden daha da seçici, daha da isteksiz olduğumu fark ediyorum.
Yalnızlık insanı alıştırıyor mu gerçekten? Bir süre sonra biriyle tanışma fikri bile zor gelmeye başlıyor.
O heyecanı bile merak etmiyorum artık.
Hatta bazen yatarken, "acaba hiç evlenmesem de olur mu?" diye düşünürken buluyorum kendimi.
Kulağa garip gelebilir ama...
Sanki artık hiç kimse ilgimi çekmiyor.
Sizce bu bir geçiş dönemi mi yoksa kendimi bu şekilde kabul edip yola öyle mi devam etmeliyim?
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Kadın Emeği
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer