Birini gerçekten sevdiğini, onu kaybettikten sonra mı anlarsın?

Sevmek kendi başına bir kayıp getirmez.
Kaybetmek ya da kaybetmemek asıl soru değildir.
Sevmek sizin için doğal bir durum mu yoksa sizi daha kafa karıştırıcı durumlara mı sürüklüyor? Kaybetmek asla olumsuz bir şey değildir; her şeyin bir zamanı vardır: kazanç, kayıp, dönüşüm, anlayış ve minnettarlık. Sevmek, ne olmuş olursa olsun, yolculuğunuzda sizi minnettarlığa götürmüyorsa, bunun nedeni kendinizi iyileştirmeniz ve birikmiş yaralarınızdan kurtulmanız gerektiğidir.

İnsan birini ne kadar çok sevdiğini onu kaybettikten sonra gelen pişmanlıkla anlamamalı, onun acısı katlanılmazdır. Samimi ve değer bilir bir sevgiyi tadan insan o insanın değerini o insan hayatındayken bilmeli, duygularını gizlemeden cesurca dile getirmeli. İnsan sevdiği birini her zaman cepte veya nasıl olsa sonsuza dek yanında zannederek aslında en büyük kaybı en başta yaşamaktadır, sevgiyi dile getirmekte ihmalkâr davranışlar insanın güzel sevmekte ihmalci olmasına yol açar sonrasında ise kaybedip acı ve pişmanlık hissine yol açar. Gerçek anlamda sevilene her fırsatta duygular dile getirilmeli, karşılıklı sevgi ve güven çekinmeden ifade edilebilmeli bu sayede o insanın varlığının değeri o varken anlaşılmış olacaktır..

Hayır birini gerçekten sevdiğimi kaybettikten sonra anlamam ben zaten seviyorsam kaybetmeden önce de severim yani gitmek isteyen kendisi bilir ama ben birisini seversem de sevgim her zaman değişmez yani aynı kalır