Lütfen akıl verir misiniz?

Çocukluk aşkımla 7 senelik bir ilişkim var. Çok değersiz hissediyorum , yaşıtlarımın ilişkisine bakıyorum, sevdiği kadınlara ne kadar kibar ve sevgi dolu davranıyorlar. Geçen sene intihara kalkıştım aramızda yaşanan olaylar yüzünden. Artık tükenmiş hissediyorum. Senelerdir sohbet etmek için bile yalvaran taraf benim. Beni ara , mesaj at , özel günlerde sözlü tebrik et, beni özle... aklınıza gelecek her şey için yalvarıyorum resmen. Geçen seneden beri artık bir şeyleri istemekten vazgeçtim, aramıyorsa aramasın. Doğum günümü unutuyor hiç bir zaman kutlamadı, hediye almak asla olmadı zaten paragöz birisi değilim. Kardeşinin doğum gününü hediyeli falan kutluyor. Geçenlerde sordum doğum günümü hatırlamıyor, uzun süredir birlikte olmamıza rağmen. Ailesiyle tanıştım ama pek hoşuma gitmedi, yanlış anlamayın kimseyi yargılamıyorum ama her şeyden kavga çıkaran insanlar. Erkek arkadaşımı sürekli kavga veya ona zarar verecek duruma sürüklüyorlar. Zaten hep tek taraflı çaba gösterdim, lakin ailesiyle aramda soğukluk olduktan sonra ekstra soğudum. Kendimi kadın gibi hissedemiyorum , içimdeki kız çocuğunun yüzünü bir kere olsun güldürmedi. Bunlar için sürekli eskiden tartışma yapardım, neden özlemiyorsun neden bunu yapmıyorsun ve s. Son bir senedir yapmayı bıraktım şimdi de bana narsist gibi şeyler söylüyor. Hep hakaret ediyor kötü gelin adayı, sen kendini kesmişsin ilgi delisi psikopat senden anne bile olmaz. Beni incittigi şeylerden bahsediyorum ama sonra tartışıp ben yapmışım gibi empoze ediyor. Bencilsin kabul et , sen tartışmayı seviyorsun.. Tartışmayı bıraktım şimdi de cevap ver diye durmadan darlıyor. İntihara kalkismadan önce de saglik durumuyla ilgilili büyük bir olay geçirdim, ziyarete bile gelmedi. İlişkinin dördüncü senesinde sürekli mahrem konulardan bahsetti , ben kabul etmeyince arkadaş olalım dedi başta. Bilmiyorum bağlanma sorunum var, ne yapmam gerekiyor bilmiyorum. Yorgunum.