Her şey neden bukadar zor ve imkansız?

Bazen gerçekten anlamıyorum…
Neden bu kadar zor sevmek?
Neden bu kadar zor sevilmek?
İnsanlar neden bu kadar kırıcı, bencil, acımasız?

Sanki biri birini içten sevmeye kalksa hemen inciniyor.
Sanki kalpten bir şey söylemeye çalışsan, ya yanlış anlaşılıyorsun ya da küçümseniyorsun.
Sevgi çok değerli bir şeymiş gibi değil de, utanılması gereken bir şeymiş gibi davranıyor çoğu insan.

Ve ben...
Ben sadece birini içten, karşılıksız, güzel bir kalple sevmek istiyorum.
Sevildiğimi hissetmek, varlığımın değerli olduğunu görmek istiyorum.
Ama bazen bu bile çok fazla istekmiş gibi geliyor.

Neden insanlar bu kadar uzak birbirine?
Neden bu kadar kapalı kalpleri?

Yorgunum… ama hâlâ içimde bir yerlerde
“Biri beni gerçekten anlayacak mı?”
diye soran bir taraf var.
Belki de hâlâ umudum var.
Ve belki bu bile güzel bir şeydir.