24 yaşındayım, kendi işimde köle gibi çalışıyorum… Sevgilim yok, arkadaşım yok. Hayalimdeki kadını nasıl bulacağım?

24 yaşındayım. Sabah 10, akşam 8 arası haftanın 6 günü çalışıyorum. İş dediğim de başkasının değil, ailemize ait. Yanımda çalışan da yok, tek başıma paket serviste motorla 50–60 damacana su taşıyorum.

Spora başladım, motorum var, dil çalışıyorum, yakında kendi paket servis restoranımı kurmak için gece gündüz didiniyorum.

Ama tüm bunların arasında… yapayalnızım.

Ne bir arkadaşım var dışarıda sohbet edecek, ne bir sevgilim var elini tutup iki laf edebileceğim.

Dışarıda herkes sevgilisiyle geziyor, gülüyor, eğleniyor. Ben işe gidip geliyorum. Eve dönünce yorgunluktan bir çay demleyip yatağa çöküyorum.

“Zarif, temiz kalpli, anlayışlı bir kadını nasıl bulacağım ben böyle?”

Evde oturarak “nasip” gelmeyeceğini de biliyorum. Ama çalışmadan da olmuyor ki…

Beklemediğin anda mı gelir hayatının kadını?

Şu an bir “çıkmaz” gibi geliyor. Yarın haftada bir gelen izin günüm. Ne yapayım mesela?

Sizin başınıza geldi mi böyle bir dönem? Sosyalleşmek, biriyle tanışmak için nereden başlamalı?