Sizce birini çok sevip ama onunla mutlu olamamak mı daha zor, yoksa hiç sevmemiş olmak mı?

İçtenlikle soruyorum…
Bazen birini öyle çok seviyorsun ki, o seni kırsa da, görmezden gelse de, içten içe hâlâ onu istiyorsun. Ama günün sonunda sevgi yetmiyor.
Mutluluk başka bir denklem gibi…
Birlikte oluyorsun ama yalnız hissediyorsun.
O zaman diyorum ki:
“Keşke hiç tanımasaydım, belki daha az canım yanardı…”

Siz ne düşünüyorsunuz?
Hiç sevmeden yaşamak mı daha kolay? Yoksa sevilmeyen bir aşkın içinde kaybolmak mı?
Sizce birini çok sevip ama onunla mutlu olamamak mı daha zor, yoksa hiç sevmemiş olmak mı?
Cevapla