Seviyorsanız tüm kusurlarını da kabul eder misiniz?

Sevmek bu demek zaten. Seviyorum ama ile başlayan her şey aşırı miktard sahtelik içerir. Onu kusurları için, diğerlerinden ayıran farklılıkları için seversin. Gözündeki beninden, beyaz kaşından, bakışından. Onu ne ayırıyorsa, nerede vurulduysan.

Sevgi bence insanı kör etmemeli ama gerçek sevgi de karşındakinin kusurlarını görüp kabullenebilmektir. Tabii ki herkesin tahammül edemeyeceği şeyler farklıdır; bazı kusurlar tolere edilebilir, bazıları ise insanın huzurunu bozar. Seviyorsan kusurlarını da bilerek seversin ama kendine zarar veriyorsa, sürekli mutsuz ediyorsa her şeyi kabul etmek zorunda da değilsin. Sevgi fedakârlık gerektirir ama insanın kendine olan saygısını kaybetmesi gerekmez.

Nasıl olduguna baglıdır. Şimdi seviyorsam kusurları görmezden gelebilirsin tamam ama sana davranış şekli önemli ya da diger insanlara karşı kötü bir karakteri varsa kabul edilmez bu bence kırmızı çizgi ya Mesela saygısız birisi ise olmaz. Küçük çocuklara sevgi göstermiyorsa kendinden yaşça büyük insanlara saygı ve sevgi göstermiyorsa bunu kusur olarak görmem bu bildigin kusur degil saygısızlık , saygısız , ahlaksız olarak görürüm kabul etmem.

Sevgi, kusurları görmek değil, onları da kucaklayabilmektir bence. Gerçekten sevmek, karşındakinin en iyi yanlarını olduğu kadar, en zayıf ve eksik yanlarını da kabul etmekle başlar. Çünkü kimse mükemmel değil; kusurlar da bir insanın bütünlüğünün, samimiyetinin ve gerçekliğinin parçası. Sevgideki büyü, kusurların içinde bile güzel olanı bulabilmekte gizli. Eğer seviyorsanız, sadece kusurlarını değil, o kusurların ardındaki insanı da seversiniz. İşte o zaman ilişki gerçek ve derin olur...

Kusurdan kusura değişir edicemi sanmıyorum ama. Kimsenin tribini çekemem erkek çeksin ama kadın tribini😀😀

Yani daha önce yaşamadım ama duygularımla hareket etmediğimden genelde çok batan bir şey varsa, tehlikeliyse uzak dururum hiç yaklaşmam diye tahmin ediyorum.

Seviyorsan kusur olmaz ki o. Karakter olarak bana ve etrafa zarar vermeyen özellikleri görmezden gelirim. Misal inatçılık cok rahatsiz etmez ama fazla sinir herkese zarar verebilir. Dis görünüş olarakta gelecekteki çocuklarimi düşündüğüm icin e biraz eli yüzü düzgün olsun isterim yani. Kepçe olsa misal çocuğum büyüyünce arkadaslari dalga geçecek.

Hayır etmem çünkü davranışsal kusurlar bir yere kadar tolere edilebilir he arada küçük küslükler, darılmalar olabilir. Gönül alınır bir şekilde ama fazlası kalbi ve sinirleri yorar gerek yok.

ya zaten sevince insanin gozunde onda kusur yok gibi gorunuyo. Gercekten ilk gordugumde bu ne ya dedigim tipim olmayan biriyle konusmustum ve 1 sene asik kaldim ona ama gorsen hani yaksikli hic degil hatta cirkin kategorisine girebilirdi ama burcu benim gibi akrep ve komikti etkiliyordu beni cok erildi