Gerçekten sevdiniz mi hiç? Öyle ‘unutamıyorum’ dedirten birini?

Var bir unutamadığım ama bu onu sevdiğimden mi, yoksa onu yaşayamayıp içimde ukte kaldığından mı? Bu sorunun cevabını hala verebilmiş değilim. İnsan birini sevmeye seviyor. Ama o sevgi birlikteliğe dönüşmeyince oluşan duygular ona olan sevginin güçlenmesi mi? Yoksa hep akla onunla geçirilebilecek olma ihtimali olan güzel anların hayali mi?

Sanırım ikincisi ağır basıyor. Bir müddet sonra o kişiye olan sevginin yerini, o hayal edilen yaşanmamışlıklara duyulan özlem alıyor. Hayal olduğu için hep güzel şeyler hep mükembel bir ilişkinin sihrine kapılıyor insan. Nede olsa hayallerde kavgalara, tartışmalara, gönül kırgınlıklarına yer yok.

unutamıyorum dedirten kimse olmadı. Haa unuttum mu hayır ama gerçekten bazı duyguları güzel bir şekilde yaşamışlığım oldu. Hiç kimse ile nefes almadığın gibi hayatında olmadığında da nefesin kesilmez. Çünkü sonradan hayatına dahil olan kimselerdir. insan da hayatında 1 defa sevmez.