Aşkta almayı bilmeyene ömür emanet edilir mi?

Bir insan aşık olduğunda hesapsız kitapsız aşık oluyor karşılık beklemiyor ki zaten mantık geliyorsa bunun adı aşk değildir zaten bir karşılık bekleniyorsa bunun adı aşk değildir bence aşk tamamıyla teslimiyettir. Eğer siz aşıksanız zaten aşık olduğunuz kişiye dünden ömrünüzü emanet etmişsinizdir aşık olduğunuz kişi ister sizin kalbinizi çöpe atar ister baş tacı yapar taraf olarak rolleri hiçbir zaman için aşık olan insan yönetemez ki almayı bilmek değil her daim aşk ödün vermek demek kendinden vermek demek kendini vazgeçip gitmek aşk kısacası yanmak demek

Çok derin ve yerinde bir soru bu.

Aşkta sadece vermekle yürümüyor; çünkü aşk bir alışveriş değil belki ama bir akış, bir denge. Sürekli veren taraf olmak, zamanla insanı yorar, içini tüketir. Sevgi, ilgi, emek… hep senin tarafındansa ve karşındaki sadece almayı biliyorsa, o ilişki bir noktadan sonra senin ruhunu söndürmeye başlar.

Almayı bilmeyen biri, sevgiyi hak etmek için bir şey yapmaz, çabayı anlamaz, senin ne kadar fedakârlık ettiğini göremez. Ve bu da seni yalnızlaştırır, bir ilişkide “tek başına” hissettirir.

Ömür ise kısa, değerli ve bir kez verilen bir şey. O yüzden, evet, aşkta almayı bilmeyene ömür emanet edilmez. Çünkü ömür, sadece kalbini değil, huzurunu da teslim ettiğin bir şeydir. Hakkını bilenle paylaşılmalı.

Ama bazen insanlar sevmeyi de, almayı da zamanla öğrenebilir. Önemli olan şu: Karşındaki bu öğrenme niyetine, bu emeğe sahip mi? Yoksa senin sevgini zaten hak ettiğini düşünüp hep almakla mı yetiniyor?

Kalbinin karşılıksız kalmasına razı olma. Hem verip hem alabileceğin bir aşk, en güzelidir.

Bir ömür, değerli bir emanettir. Karşılıklı alışverişin olmadığı bir ilişki, tek taraflı bir bahçeye benzer; bir taraf sürekli sular, diğeri ise sadece seyreder. Aşk, yalnızca vermekle değil, verilen değeri fark edip onu nazikçe almakla da büyür. Bir insan, kendisine sunulan sevgiyi, ilgiyi ve özeni almayı bilmiyorsa, bu, karşı tarafın çabalarının takdir edilmediği anlamına gelir. Sürekli veren bir kalp zamanla yorulur. Ömür dediğimiz yolculukta, yanımızda dengeyi bilen, verilen değeri hisseden ve bunu kendi sevgisiyle taçlandırabilen bir yoldaş isteriz. Almayı bilmeyen birine ömür emanet etmek, sürekli tek başına kürek çekmek gibidir. Bir süre sonra yorgun düşersiniz ve yolculuk ağırlaşır. Bu yüzden, aşkta almayı bilmeyen birine ömür emanet etmek, üzerinde düşünülmesi gereken derin bir mevzudur. Karşılıklı saygı ve değer bilmek, uzun soluklu bir ilişkinin temel taşlarındandır.