27 yaşındayım hiç sevgilim olmadı deniyorum çabalıyorum olmuyor çok üzülüyorrum halime n'apacağım?

Bulacağımı düşünmüyorum çabama rağmen neden olmuyor çekingen olsam en azından çekingen olduğum içindi derim

Babam gibi görücü usülü ile evlenmek benim kaderim sanırım ben yapmak istiyorum babasının kopyası olmak istemiyorum

Deniyorum çabalıyorum zorla sevmelerini istemiyorum karşılıklı güvene dayalı ilişki kurmak istedim ama canı sıkkın olduğunda üzerine gitmedim yardımcı olmak istedim ona şiirlerle kendimi anlatmak istedim hediyeler aldım derdi varsa benimle paylaşsın istedim yanında olmak istedim rahatsız olmaması için elimden geleni yaptım

Doğru insan olup olmadığını nereden bileceğim ya dogru insan gibi görünüp benimle oynuyorsa ne olacak

Göze diken gibi batmak derken

Anladım ben onu çok sevdim aşık oldum mücadele ettim onun için neden peki kazanamıyorum

Nasıl yani

İşte onu unutmak için de bulmak istiyorum aynı zamanda

Bulacak mıyım pek umudum yok şu ana kadar çoktan bulmuş olmam lazımdı zaten ben sence beceriksiz miyim beceriksizsin de diyebilirsin beni kırmamak için de beceriksiz değilsin deme

Bulmak değil kızla güzel iletişim kurmak, kızla bağ kurabilmek, kızla sevgili olabilmek açısından soruyorum ayrılanlar da aslında aşkı bulamamış demektir öyle değil mi

Hep dua ettim onunla evlenmek istedim çok sevdim onu çok dualar ettim başka kız yok dedim artık bu kız var dualarım kabul olmadı unutmak istiyorum ama onu unutamıyorum yani hiç bir zaman kavuşamayacağım demek

Hep hayal ettim beraber yaşlanmayı o hastalandığında ben ona bakmak istedim sımsıkı sarılmayı hayal ettim derdine derman olmak istedim yanında olmak istedim ne var ki bunda

Benim sonum hayırlı olmayacak gibi düşünüyorum böyle oluyorsa sonumu tahmin etmek zor değil

Takmadan olmuyor işte benim arkadaşım da çok yok yalnız başıma giderim dışarıya insan istiyor birine derdimi paylaşmak istiyorum aileme anlatsam pek anlayacaklarını düşünmüyorum anlattım da anlamadılar da

Olmuyor işte takmadan denemeye çalışıyorum yapamadım ben aşkı hak etmiyor muyum Allah aşkına insanlar sevebilir ama ben sevemez miyim söz konusu ben olduğum sürece aşk yok bana sanırım

Hep aynı şeyler nasıl yaklaşacağımı şaşırdım bencil olsan samimiyetsiz oluyorsun arkadaşça olsa seni arkadaş olarak görüyorum oluyor cool olsan kendin olamıyorsun o sana gelsin diyorsun gelmiyor sen ona gitsen senden uzaklaşıyor.

Biraz da aynı ilde doğup hayallerimiz için İstanbullara gelmemiz aynı ilçede okumamız bu yüzden de kanım ısındı işte kendim olarak yaklaşmak istedim şu anda ağlayarak yazıyorum

Kısmet herkese mi kısmet oluyor bana olmuyor iyi düşünmeye çalışıyorum dua ediyorum bu kıza kavuşayım diye ama Allah duamı kabul etmedi nasip etmedi.

Hep mi yanlış kişi olur peki

En güzel yaklaştığım kız bu oldu o kadar acı çekiyorum ki şu anda kalbim acıyor ve çevrem de yok ortamım yok nasıl ortam oluşturacağım veya nasıl tanışabileceğim İzmir'den İstanbul'a geldim ne hayallerle geldim ben burada mutlu bir hayat kurmak istedim ama olmadı aynı yerdeyiz işte 8.5 senedir buradayım ya üniversite arkadaşı ya da kafelerde edindiğim arkadaşlar bu kadar

Kaç sene önce de böyle demişlerdi ama aynı noktadayız en azından ortamın genişler 3 sene Beşiktaş'ta sürekli takıldım bir kaç insanla tanıştım ama birini sevdim oradan olay çıktı tacizci sapık dedi bana kız demedi tabi de mekanın sahibi yumruk yumruğa kavga ettik. Benim zoruma gitti çünkü bel altı vuruyor bana. Oradan bir arkadaş vardı o mutlu etti sapıklık yapacak birisi değil dedi. Şu lafa sinir oluyorum kendi kendine gelin güvey oluyorsun dedi babam bana kaç sene önce de demişti şimdi de dedi üzüldüm bu lafa.

Nasıl takılı kalmasın sapıklık tacizlik bir şey yapmamana rağmen bunu yaşamak bana koyuyor. Bu konularda hassas bir insanım. Sana böyle bir iftira atılsa sen nasıl durumda olurdun?