27 yaşındayım hiç sevgilim olmadı deniyorum çabalıyorum olmuyor çok üzülüyorum halime n'apacağım?

Kendin ol dediler oldum özgüven dediler oldum kendine güven dediler kendime güvendim rahat konuşabiliyorum artık fazla üstüne düşmemeye dikkat etmeye çalıştım canı sıkkınsa üzerine gitmedim her gün gelince mi üstüne düşmüş oldum bilmiyorum daha evvel görüşmeme durumları olduğu içindi acaba ama arada göremediğim de oldu ben çalışırken zaten pek görüşememeye başladık. Haftadan haftaya görüştüğümüz de oldu. 1 hafta görmediğim oldu 25 gün görüşememe oldu kendimi sevmek için kilo vermeye çalışıyorum dil öğrenmeye çalışıyorum kendimi geliştirmeye çalışıyorum kendime yatırım yapmaya çalışıyorum ama neden olmadı bu sefer. Güvene dayalı ilişki kurmak istedim. Çocukluğumun geçtiği yerleri gösterdim, şiirler okudum hepsi kendisine yazılı değildi, iltifatlar ettim, ilgimi belli ettim, hediyeler aldım, ailesini tanımaya çalıştım, ona yardım etmek istedim zor zamanında, sorun olduğu zaman kafasını toplasın diye 1 hafta beni görmesin dedim bunları kız tavlamak için yapmadım ona çok aşık olduğum için yaptım. Bu sefer nerede yanlış yaptım? Nasıl yaklaşacağımı şaşırdım bencil olsan samimiyetsiz oluyorsun arkadaşça olsa seni arkadaş olarak görüyorum oluyor mesafeli olsan ilgisiz oluyorsun o sana gelsin diyorsun gelmiyor sen ona gitsen senden uzaklaşıyor. Yaşım ilerledikçe üzerimde baskı oluyor akışa bırakmayı ben de istiyorum olmuyor işte ondan sonra insanların sevgilin var mı sorusunda mahcup oluyorum şaşırıyorlar ben bunu neden çekiyorum.