Sevgiliniz/eşiniz size karşı ilgi duymuyorsa nasıl bir duygu uyandırır?

sevgilim bana karşı ilgisizse içten içe bi boşluk hissi başlar önce bi yok sayarsın bi bahane bulursun işte yorgundur kafası doludur gibi ama sonra o yokluk büyür gözünün içine bakmaz eskisi gibi yazmaz ses tonu bile değişir ya insanın en çok canını yakan şey sevilmediğini hissetmektir o dokunmadıkça sen dokunmaya utanırsın çünkü ilgisizlik seni yetersiz hissettirir acaba ben mi yetmiyorum diye kendini sorgularsın halbuki ilgisizlik çoğu zaman senin eksikliğin değil karşı tarafın içsel uzaklığıdır ama işte kalp anlamaz mantığı bi bakışı özlersin bi gülüşü ararsın ama bulamazsın çünkü ilgisizlik sevgisizliğin ayak sesidir ve o ses içini kemirir durur ta ki kendini tekrar hatırlayana kadar

İçten söyleyeyim, çok can yakar. Birlikte olduğun insanın sana karşı ilgisini kaybettiğini hissetmek… hani fiziksel olarak yanındadır belki ama ruhen uzak, göz göze gelince o sıcaklık yok, konuşmalar yüzeysel… işte o zaman insan kendini hem yalnız hem de değersiz hisseder. En kötüsü de, “Ben neyi eksik yaptım?” diye kendini sorgulamaya başlarsın. O sessizliklerin içinde boğulursun. Sevilmemek başka bir şeydir, ama seviliyorken artık “önemsenmemek”… o bambaşka bir acı bırakır. Çünkü sevgi sadece söz değil, bir bakıştır, bir dokunuştur, bir “Bugün nasılsın?” demektir. Bunlar eksildikçe, sanki yavaş yavaş görünmez olursun o kişinin gözünde. İnsan bir süre idare eder, umut eder, bekler. Ama ilgi yerini kayıtsızlığa bıraktıysa, kalp bunu çok net hisseder. Ve zamanla sadece o ilgisizlik değil, eksik hissetmenin ağırlığı insanı yorar.

Sevgilim ya da eşim bana karşı ilgi duymuyorsa, içimde önce bir boşluk oluşur. Sanki varlığım fark edilmiyor gibi hissederim. Yanındayken bile yalnız kalmak en ağır duygulardan biridir. Kendimi yetersiz, sevilmeyen biri gibi sorgulamaya başlarım. Oysa bir ilişkide en temel ihtiyaç, görülmek ve değerli hissetmektir. İlginin azalması zamanla duygusal bir soğukluğa dönüşür. Bu da insanın içini yavaş yavaş kemirir. Birlikteyken bile ayrı hissetmek, fiziksel ayrılıktan bile daha yıkıcıdır. En çok da “Ne eksik?” sorusu yakar içimi.