İlişkiye başlamadan önce iyi bir tanımak arkadaş olmak, sonra sevgili olmak daha mantıklı değil mi sizce?

Belli bir yaşın üzerinde olanlar olarak bizlerin böyle düşünmesi evvelin tecrübelerinden kaynaklı. Ve mantıklı olanı da bu aceleci olmadan yavaş yavaş tanımaya fırsat vermek lazım. Önce arkadaş halini görmek daha doğru.

Bence kesinlikle mantıklı. Hatta en sağlam, en uzun ömürlü ilişkiler genelde böyle başlıyor. Birini önce insan olarak tanımak — huylarını, değerlerini, zor zamanlarda nasıl davrandığını görmek — ilişkinin temelini güvenle kurmak demek. O ilk heyecanın gözünü kör etmesine izin vermeden, sağlıklı bir bağ kurma fırsatı verir bu süreç.

Arkadaşlıktan doğan bir ilişki genelde daha samimi, daha gerçek olur. Çünkü sevginin sadece duygusal değil, aynı zamanda dostça bir yanı da olur. Sırdaş olursun, güvende hissedersin. Birlikte güler, birlikte susarsın. Bu da ilişkiyi sadece “sevgili” olmaktan çıkarıp daha derin, daha sağlam bir şeye dönüştürür.

Ama şunu da unutmamak gerek: Herkesin ritmi farklı. Bazıları duygusal yakınlığı daha çabuk kurar, bazıları zamanla. Mühim olan, ne hızda ilerlediğin değil, o yolculuğun iki kişi tarafından da gerçekten istenerek yürünmesi.

Bilemiyorum. Yani kadın için nasıl ama

erkek eğer o kadını hayatında istiyorsa veya arzuluyorsa en başında göstermeli bence. Kadında ona göre bir karar aşamasına girer.

Zaten en iyi sevgili ve evlilikler en iyi en yakın arkadaşlar la oluyor Muş