Aşk uğruna yaptığınız en saçma şey nedir?

aşk insana bazen öyle şeyler yaptırıyor ki, dönüp bakınca “ben gerçekten bunu mu yapmışım?” diye kendi kendine utanıyorsun ama aynı anda da gülümsüyorsun. İşte tam o karışık duygu… hem pişmanlık hem tatlı bir hatıra. Benim aşk uğruna yaptığım en saçma şey muhtemelen **gururumu bir kenara bırakıp, defalarca affetmek** olurdu. Hani insan birini öyle çok seviyor ki, mantığın “yeter artık” diyor ama kalbin “ya belki bu sefer farklı olur” diye fısıldıyor. Her seferinde o küçük umuda inanıp bir şans daha veriyorsun. Aslında içinde bir ses “değişmeyecek” diyor ama sen duymak istemiyorsun. İşte o an, sevgiyle aptallık arasındaki o ince çizgide yürüyorsun.

Bir de bazen aşk insana kendini unutturuyor. Mesela sırf o kişi mutlu olsun diye kendi isteklerinden, kendi planlarından vazgeçtiğim çok olmuştur. O zamanlar “fedakârlık” gibi geliyor ama sonradan fark ediyorsun ki, aslında biraz da **kendini kaybetmek**miş kuzum gerçek sevgi, kendini silmek değil; birlikte var olabilmektir. Ama işin güzel yanı şu: o “saçma” dediğimiz şeyler aslında insana çok şey öğretiyor. Bir daha neyi yapmayacağını, nerede durman gerektiğini, kim için ne kadar çabalaman gerektiğini o hatalardan öğreniyorsun. Ve sonra bir gün biri gelir, sen artık aynı hataları yapmazsın çünkü o saçmalıkların her biri seni olgunlaştırmıştır. Yani evet, aşk uğruna yaptığım en saçma şey: defalarca affetmek, kendi sınırlarımı yok saymak ve “belki değişir” diye beklemekti. Ama o da bir dönemdi, bir kalp tecrübesiydi diyelim.

Valla hiç aşık olmadım. Ama olsaydım da saçma sapan şeyler yapacağım kesin. İnşallah düzgün insanlara denk geliriz 😂