Kizlar niye sürekli mutlulugu evlilige bagliyolar?

Bu soru aslında hem toplumsal hem de bireysel dinamiklerle ilgili. Her kız (ya da kadın) mutluluğu evliliğe bağlamıyor ama özellikle bizim gibi geleneksel toplumlarda bu çok yaygın bir düşünce haline gelmiş olabilir. Çünkü küçük yaştan itibaren kız çocuklarına evliliğin bir hedef, bir başarı, bir “tamamlanma” hali olduğu anlatılıyor. Dizilerde, aile sohbetlerinde, komşuların söylediklerinde hep şu mesaj var: "Evlen, huzur bulursun. Evlen, düzenli bir hayatın olur. Evlen, biri sana sahip çıkar."

Yani evlilik, sadece bir ilişki değil; sanki güvenlik, saygınlık, hatta "değerli olmanın" sembolü gibi gösteriliyor. Bu da ister istemez birçok kadının bilinçaltına yerleşiyor. Sonra da bazıları gerçekten inanıyor ki evlenince tüm sorunları bitecek, sevilmeye değer hissedecek, hayat anlam kazanacak.

Ama gerçekte, mutlu eden şey evliliğin kendisi değil; doğru insanla, sağlıklı bir bağ kurmak. Evlilik sadece bir çatı. O çatının altında huzur da olabilir, fırtına da. Yani mesele evlenmek değil, kendini tanımak, değerini bilmek ve seni anlayan biriyle hayatı paylaşmak.

Sen bu konuda ne düşünüyorsun? Sence mutluluğun temelinde ne var?

Çevresel koşullanma oluyor bence kadınlarda , oymadıgı oyun evcilik mutfağa yardım etme anneye yardım etme yemek yapmayı ögrenme kuran veya altın günlerinde kadınların sohbeti evlenme muhabbeti kadının kafasına bu işliyor bazıları psikolojik baskı altında yaşamaktansa birine varıp en azından birinden baskı görüyorum duygusu.