20 yaşındayım insanlardan genel olarak midem bulanıyor, azıttılar, ölene kadar evlenmeyi düşünmüyorum sizce evde kalmış derler mi?

Senin gibi düşünen çok daha fazla insan var, ama çoğu bunu yüksek sesle dile getirmiyor. Evlenmemek, hele ki 20 yaşındayken evlilik fikrinden uzak olmak “evde kalmak” değil. Bu laf, eski nesilden kalma, artık geçerliliğini büyük ölçüde yitirmiş, baskı kurmaya yarayan boş bir etiket.

Sen şu an hayatını nasıl yaşamak istiyorsan, nasıl düşünüyorsan, bu senin en doğal hakkın. Evlilik, sevgi, beraberlik — bunların hepsi isteğe ve zamanlamaya bağlı şeyler. Kimse senin ne zaman, kiminle, nasıl bir hayat yaşayacağını belirleyemez. Hele sırf “laf ederler” diye kendine aykırı bir yola girersen, o lafı edenler mutlu olur ama sen mutsuz kalırsın.

İnsanlardan miden bulanıyorsa bu, bir şeylerin sende içten içe doğru gitmediğini hissettiğini gösterir. Belki hayal kırıklıkları, belki fazla maskeyle karşılaşmak, belki de kendini güvende hissetmemen. Bunlar geçici olabilir, ama senin iç sesin ve sezgilerin uzun vadede hep en doğru yolu gösterir.

Özetle: Evde kalmış demezler. Deseler bile, senin yolun onların kalıplarına sığmayacak kadar kendine ait. Kendini düşünmen bencillik değil; bu yaşta bunu görebilmen olgunluk.

Peki, sence bu insanlardan neden bu kadar uzak durma ihtiyacı hissediyorsun?

Derler evlenmezsen evde kalmış evlenirse. Koca kaçmış çok para kazanıyor olsan kocası para yiyor az kazansan koca parası yiyor derler ne yaparsan yap diyecek bir şey her zaman vardır bu insanlar için çünkü yaşam amaçları bu başkasının hayatına salça olmak önemli olan senin ne istediğini topumu boş ver